2006 Week 5

Roper Bar – Katherine

Dag 31

Eerst hebben we de laatste 40 km onverharde weg van de Savannah Way gereden dat redelijk goed was en zijn vervolgens van Roper Bar naar de Stuart Highway gereden, een mooie rit door een zeer rotsachtig en bergachtig (alle berggebieden zijn hier afgesleten en oud, erg oud) gebied waarvan de Elsey Creek het hoogtepunt was, deze staat vol met prachtige palmen, bomen en struiken, waterlelies en andere bloemen, weer heel anders dan eerst maar zo mooi.

We waren al redelijk op tijd in de middag in Katherine, voor hier een wereldstad maar niet echt groot maar alle voorzieningen zijn ruimschoots aanwezig. Wat inkopen gedaan en naar een leuke camping aan de Katherine River gegaan. Hier lekker makkelijk take away eten gehaald en maar een paar uur internet gekocht, kon op m’n eigen laptop, erg handig om alle virusbestanden en zo weer eens bij te werken.

Katherine

Dag 32

We zijn lekker op de camping gebleven, de was (je moet wat als je geen onderbroeken meer hebt!) gedaan, kaartjes geschreven, gelezen en lekker gezwommen in de Katherine Hot Springs gezwommen. Dat zijn prachtige warmwater poelen omringd door hoge palmen en ander tropisch spul, zo mooi en echt warm water. Als je er uitkomt is het boven water gewoon koud en dat is het hier dus echt niet!

Het was hier gemiddeld zo’n 30 graden denk ik en eindelijk heerlijke warme avonden, daar hadden we lang op moeten wachten.

Katherine

Dag 33

We zouden na een lekker relax dagje weer verder gaan maar we moesten het verhuurbedrijf bellen want het waarschuwingslichtje van de t-belt, distributieriem, brandde en we weten wat het betekent als dat ding wel breekt, motor in de soep dus, heeft Hans met z’n bus ook meegemaakt, die van de baas gelukkig!

Maar goed ze wilden dat we naar een garage gingen en dat hebben we geweten! Een hele dag kwijt, behandeld als oud vuil en dan hadden wij nog mazzel want wij werden dezelfde dag nog geholpen. Eerst kon het verhuurbedrijf al niet nagaan wanneer dat ding voor het laatst vervangen was, moet om de 100.000 km , en dus moest het nu maar gebeuren. Die riem moest uit de stad komen, nog niet zo erg maar eerst hadden ze de verkeerde en dat was al om twee uur in de middag, we waren er om negen uur al! Om vier uur was de auto eindelijk klaar, alweer een achterstallig onderhoud. We waren hierdoor al twee dagen kwijt en deze was echt een drama. We werden nergens over geïnformeerd, we werden genegeerd en uiteindelijk toen ik zo’n beetje liep te briesen leek er wat meer beweging te komen en kwam warempel de auto rijdend de garage uit. Wij hadden de hele dag buiten gezeten, al minder schaduw en stoffig, maar gelukkig niet alleen.

Er was een stel Nederlandse backpackers, Taco en Maaike, wiens motor van de auto (eigen auto) na een reparatie van 2700 dollar weer vastliep, de derde keer, nu na 400 km en de vorige keer na 85 km ! Dat ding is weken in de garage geweest en zaterdag hadden ze ‘m weer en zondag liep de boel dus vast! Die reparatie was in een Repco garage gebeurd en dat was dit dus ook, nou die gooien het op een akkoordje en van garantie is dus geen sprake, daar moest onze hondsbeleefde monteur voor bellen, na zeven uur wachten kregen ze het antwoord eindelijk te horen! Ook zat er nog een Belg met problemen met een auto van hetzelfde verhuurbedrijf als het onze, die wacht waarschijnlijk nog steeds, ze negeerden hem gewoon! Wij liepen te klagen dat dit echt geen pretje was, in de zon wachten op een kaal industrieterrein, we mochten best in het kantoortje, hadden we moeten doen met onze tuinstoelen en al! Maar goed die garage wilde die auto van Taco en Maaike gewoon gratis hebben, ze hopen gewoon dat ze ‘m achter zouden laten en dan repareren ze ‘m min of meer en verkopen ‘m weer aan backpackers. Of een dure reparatie, veel te duur, zou tot de mogelijkheden behoren.

Wij hebben uiteindelijk de Belg naar z’n camping gebracht en Maaike en Taco mee genomen naar de camping waar wij ook heengingen, daar wilden zij ook heen. Hun spullen mee genomen, dus we zaten strak vol. Die lui van die garage vonden het al maar niks dat we bij elkaar zaten dat merkten we aan alle kanten. Al met al was het dus een idiote dag, balen voor ons maar blij dat we hen hebben kunnen helpen.

’s Avonds hebben we met ze op de camping aangezeten, we stonden naast elkaar, en er kwamen ook nog twee anderen bij, een maffe Schot en zo mogelijk nog maffere Aussi.

Overigens is dit de enige negatieve ervaring die we met Aussies gehad hebben, verder altijd alleen m aar vriendelijke, enthousiaste mensen gesproken. En later hebben we een prima regeling met het verhuurbedrijf getroffen, achteraf is alles prima afgehandeld maar dit waren wel twee verknalde dagen, vooral deze!

Katherine – Timber Creek

Dag 34

We zijn eerst met Maaike en Taco naar de garage gereden waar hun auto nog stond en hadden we de voldoening publiek te hebben toen we de auto op sleeptouw namen, die is naar de camping gebracht en daar gingen ze verder kijken wat ze ermee zouden doen.

Na de koffie zijn wij om een uur of half elf eindelijk vertrokken. De route naar het westen is fantastisch, door een bergachtig gebied, dor, rood maar toch nog met prachtige planten en de grote Victoria River, echt een machtige rit. Het was hier wel heel warm, echt een sun burnt country!

We zijn in het gehucht Timber Creek op een verrassend leuke, wel heel simpel allemaal, camping gestopt. Achter de camping was een zeer idyllisch watertje dat dus volzit met krokodillen, freshies weliswaar en die zijn niet gevaarlijk maar we zijn er toch maar niet gaan zwemmen! Daar hebben we na het krokodillen voeren, was wel geinig, het zwembadje op de camping maar voor gebruikt.

Timber Creek – Kununurra

Dag 35

We zijn uit Timber Creek vertrokken en kalmaan naar Kununurra gaan rijden, tig keer voor foto’s gestopt, deze route is zo verschrikkelijk mooi! Oude bergruggen, de machtige rivier de Victoria River, veel van de eigenlijk oerlelijke maar o zo karakteristieke baobab bomen, maar ik noem ze boabs zoals ze hier doen, is veel makkelijker. Het was heet en droog maar toch zijn er zoveel machtige bloemen en planten te zien.

Het noordwesten van dit land is echt mijn favoriete deel, heet, ruig, desolaat maar zo mooi! En het werd al heter, we zaten tegen de buildup aan, d.w.z. de opbouw naar het regenseizoen in december en januari. Het was 33 graden, als je wat wilt doen moet je het ’s morgens doen, wandelen o.i.d. werd later op de dag simpelweg te warm. Maar het was schitterend hier terug te zijn, voor mij de vierde keer, voor Hans de tweede. We zijn op een leuke camping, Big 4 weer, gestopt, daar lekker in het prachtige zwembadje gezwommen.

Iets ten oosten van Kununurra zijn we de grens tussen het Northern Territory en Western Australia gepasseerd. Hier moet je stoppen en vindt er een fruitcontrole plaats, je mag geen fruit, groenten, noten e.d. van de ene naar de andere staat vervoeren. Wij wisten dat en hadden er voor gezorgd dat alles op was, tien jaar terug zagen we de borden bij Katherine en hebben ons toen een dag vol gegeten met al het heerlijke fruit dat we toen net gekocht hadden!

Kununurra – Wyndham – Kununurra

Dag 36

We hebben een prachtige rit heen en terug naar Wyndham aan de noordkust gereden, die route hoort ook bij de Savannah Way en we wilden ‘m helemaal rijden dus dit ook. Ik was hier al eens eerder geweest maar was eigenlijk vergeten hoe mooi die rit was door de bergen, heel oud afgesleten gebergte, prachtige kleuren van geel tot donkerrood.

Wyndham zelf stelt niet veel voor maar de Five Rivers Lookout is geweldig, deze ligt hoog en het uitzicht is geweldig.

Op de terugweg fantastische foto’s van een roadtrain kunnen maken, in de klim gaan ze niet zo hard. Ook zijn we bij The Grotto geweest een poel in een prachtige kloof.

Het was wel weer erg warm en dus weer lekker in het zwembadje op de camping gezwommen. En het verhuurbedrijf weer gebeld want na 5000 km zou er weer een servicebeurt plaats moeten vinden, in dit geval alleen olie verversen maar mirakels genoeg mochten wij onze trip afmaken!!!! Dat was nog een 3000 km.

Kununurra – Halls Creek

Dag 37

We zijn van Kununurra naar Halls Creek gereden, een route waar ik nooit genoeg van kan krijgen en ik had mazzel want we gingen hier terug weer langs! De hele dag waren we omringd door bergen, laag oud afgesleten gebergte in allerlei kleuren, soms is het rood, soms is het geel of zelfs wit. De begroeiing varieert ook, het is simpelweg volop genieten ondanks het feit dat het hier gortdroog, bloedheet en zeer desolaat is, dat maakt het zo mooi denk ik. Het licht is hier enorm fel waardoor de kleuren ook erg fel zijn, echt geweldig mooi.

Overigens is het niet altijd simpel te fotograferen, vaak overbelichting maar als je in het raw-formaat fotografeert zoals ik nu doe is dat geen punt want dan kun je achteraf de belichting nog aanpassen, erg handig!

Hoe dan ook het was een fantastische rit! We zijn in Halls Creek gestopt, een klein plaatsje waar veel Aboriginals wonen en op straat rondhangen en vaak lopen te ruziën het is triest om te constateren maar het is helaas wel het algemene beeld, gelukkig zijn er ook andere voorbeelden maar die zie je helaas niet zoveel. De camping kenden we al van tien jaar terug, leuk zwembad, aardig plekje, magere wasgelegenheid, althans niet zo fris!