2010 Week 4

Tennant Creek – Dunmarra

Dag 22

Ook vandaag weer om kwart over acht vertrokken. We zijn eerst Tennant Creek ingegaan en hebben wat boodschapjes gedaan en getankt. Vervolgens zijn we onze weg op de Stuart Highway weer gaan vervolgen, deze keer 350 km, morgen nog 8 km en dan slaan we af en gaan deels via een track richting Western Australia.

Wat betreft het landschap, dat blijft best afwisselend eigenlijk een beetje net als gisteren, alleen zijn nu de termietenheuvels volop verschenen en is de begroeiing deels anders. We blijven ons verbazen over het vele frisse groen wat hier eigenlijk volkomen ongebruikelijk is, ook de Aussies die we tegenkomen zeggen dat. En er staat zoveel in bloei, van hele kleine bloemetjes tot enorme trossen, echt zo mooi! Jammer dat het doorgaans erg hard waait, het is hierdoor erg moeilijk om er close-ups van te maken. Maar zo af en toe lukt dat, lang leve de macrolens met stabilisatie.

Om drie uur waren we in Dunmarra, verder gaan had geen zin omdat de volgende camping 200 km verder ligt waarvan 182 km over een dirtroad! Dunmarra bestaat uit het roadhouse dat er staat, dit is tevens pub, restaurant, hotel, motel, tankstation, winkel en camping! Echt zo’n heerlijke outback plek met een super gemoedelijk en vriendelijk sfeertje. We hebben in het restaurant gegeten, het werd namelijk tijd voor de beroemde “burger the lot” en dan krijg je er ook een! Wat zit er in het broodje: heerlijke hamburger (geen MacDonalds hamburger maar een echte), gebakken ei, bacon, sla, tomaat, een of twee plakken biet (en die zijn lastig omdat ze er altijd uitschieten), kaas, uien, sla en mogelijk ben ik nog wat vergeten. Daarbij nog patat ook voor 10 dollar (7 euro) per persoon! Als je dit naar binnen hebt gewerkt hoef je dus echt niks meer!!!!
Bij ons aan tafel zaten onze buren op de camping, een gepensioneerd stel uit Melbourne, heel gezellig!
Om zeven uur ging de openlucht bioscoop in werking, er werd een film vertoond, al met al echt leuk hier!

En ja we beginnen te merken dat we in de tropen zitten, de temperatuur wordt hoger en de avonden kunnen we nu deels buiten doorbrengen, de nachten blijven fris maar dat is dus erg lekker!

Dunmarra – Victoria River

Dag 23

Wederom om een uur of acht vertrokken, in Dunmarra nog even getankt en een boek gekocht. Dit is het ware verhaal over de grootste zoektocht naar een vermist jongetje ooit. Dit was het zoontje van de nog steeds huidige eigenaar, al lezende kwam ik daar achter. Een enorm indrukwekkend verslag met een helaas niet goed einde. Maar wel heel indrukwekkend hoeveel mensen vrijwillig naar deze afgelegen plek kwamen om te helpen zoeken. Feitelijk is het hier zo dat je als je van de weg af de bush ingaat altijd moet zorgen dat je de weg blijft zien of je auto o.i.d. anders ben je de oriëntatie zo kwijt omdat alles hetzelfde lijkt en het dicht begroeid is met nogal heftig taai spul.

Na acht kilometer waren we bij de Buchanan Highway, een dirtroad of eigenlijk gravelroad want er lag wel enige verharding. Het was prima te berijden, het enige wat oponthoud bood waren feitelijk de vele, vele rondzwervende koeien. Net zo nieuwsgierig als elke koe maar alleen nogal schichtig. Een stond me een tijd aan te kijken van achter een termietenheuvel, zo’n grappig gezicht!

Het landschap langs deze route was in een woord geweldig, heel gevarieerd, vooral later, eerst reden we door nogal begroeid land zoals hierboven beschreven, hierin is het jongetje ook verdwaald en omgekomen. Temperaturen kunnen tot ruim boven de 50 graden oplopen en dat houd je niet lang vol zonder water.

Later werd het heuvelachtig en hadden we vaak een prachtig overzicht over de ons omringende wildernis en …….. koeien! Er zijn enorme veestations hier, een ervan heeft een oppervlakte ter grootte van heel België!

Ook kwamen we een enorme roofvogel tegen die aan een dood beest zat te eten, dus wij omgedraaid om een poging tot het maken van een foto te maken. En geloof het of niet, er kwam een tegenligger (zijn er niet zoveel langs zo’n weg) die stopte bij dat beest, stapte uit en gooide het aan de kant, weg vogel! Een of andere oude man die van opruimen hield kennelijk maar dat hij dat nou net nu moest doen ….. hebben wij weer!
Maar later werd dat goed gemaakt omdat we een behoorlijk grote Gould monitor, zo heet het beest hier, een soort varaan, tegenkwamen. Hij zat midden op de weg en Hans moest aardig in de remmen. Hij ging wel het gewas in maar niet echt snel dus wel foto’s kunnen maken, het beest was ongeveer een meter lang en had beste klauwen. Mooi om zo’n dier voort te zien bewegen, heel apart.

Bij Top Springs waren we aan het einde van de gravelroad, je verwacht in je onnozelheid een plaatsje maar het is dus wederom niet meer dan een roadhouse met camping enz. Wij zijn afgeslagen en hebben de Buntine Highway genomen die ons naar de Victoria Highway bracht. De eerste is feitelijk een verharde rijstrook, kan ook makkelijk want zo druk is het hier niet. We reden door een nogal begroeid gebied met onnoemelijk veel termietenheuvels, ongelofelijk hoeveel er op een gegeven moment naast elkaar stonden.

Aan het einde zijn we richting Kununurra afgeslagen, langs de Victoria Highway door het Gregory National Park, een bergachtig gebied waar de Victoria River doorheen stroomt, deze schijnt vol te zitten met krokodillen, volgens mij freshies, het zoetwatertype! We zijn aan die zelfde Victoria River op de gelijknamige camping gestopt, wederom bij een roadhouse.

Het is nu echt warm, de eerste echt warme avond ook, vannacht hebben we geen twee dekbedden nodig!

Victoria River – Duncan Road

Dag 24

Als altijd op tijd opgestaan en eerst naar Timber Creek gereden waar we getankt hebben. Daarna door het prachtige Gregory National Park richting grens met Western Australia gereden. Daar gevraagd (bij de staatsgrens moet je je fruit inleveren als je dat nog hebt i.v.m. de fruitvlieg) waar we nog een telefooncel konden vinden omdat we Apollo moesten bellen om authorisatie te krijgen om de Duncan Road te rijden. Gelukkig kon dat in het dichtbij gelegen Keep River National Park en omdat het een gratis nummer was lukte het want een telefoonkaart hebben we dus niet.

De rit hier naartoe was prachtig, we hebben deze al diverse malen gereden en het blijft mooi! Afgesleten bergen waar de Victoria River zich een weg doorheen baant, vlakten, kreken, het blijft prachtig. Ook veel baobab bomen, die zijn zo apart, de vormen zijn geweldig!

Vlak voor de grens met Western Australia zijn we dus afgeslagen de Duncan Road op naar Halls Creek, dit kan over de normale weg maar ook via deze gravelroad. De weg is matigjes, soms redelijk goed maar ook regelmatig behoorlijk slecht. Het voordeel hier is dat het al lange tijd droog is en je dus geen blubber poelen tegenkomt, dat maakt het een stuk gemakkelijker.
De omgeving is in een woord FANTASTISCH, eerst erg dor, vlakten met wat boompjes, later bergachtig en voor een deel verrassend fris groen, zo mooi! We zijn vaker in deze omgeving geweest, alleen niet langs gravelroads maar de gebaande weg, en zo groen hebben we het nooit gezien. We zitten dichtbij de Bungle Bungles en de route daarheen lijkt hier erg op en die is dus waanzinnig mooi, daar gaan we later weer een keer heen, de weg er naartoe ligt namelijk langs de Great Northern Highway waarwe hierna weer op terecht komen. Deze omgeving is echt zeer indrukwekkend.

We hebben veel wild gezien, deze keer ook grote rode kangoeroes en warempel ik heb er ook nog een paar kunnen fotograferen, meestal zijn ze zo weg. Ook diverse grijze kangoeroes gezien en veel roofvogels waaronder een paar hele grote arenden (denk ik, ze hebben wel dezelfde kop als een zeearend) en waar ik dus heel blij mee ben, een aantal foto’s ervan is gelukt!

We zijn na 125 van de 441 km gestopt op een mooie plek in the middle of nowhere, campings en campgrounds zijn er langs deze route dus niet, dorpen ook niet alleen enkele veestations. Wel heel apart, zo enorm stil echt ongelofelijk!

Duncan Road – Halls Creek

Dag 25

Vandaag onze enerverende reis lang de Duncan Road vervolgd. We hadden nog dik 310 km te gaan en dat is een heel eind om op een dag te doen maar we wilden Halls Creek zeker halen omdat we daar dan een camping konden pakken waar we lekker kunnen douchen en waar we stroom hebben. Bijkomend voordeel was wel dat het in de staat Western Australia, die zijn we nu binnen gegaan, anderhalf uur vroeger is dan in het Northern Territory waar we vandaan kwamen.

Wat de weg betreft, die was voor een groot deel een stuk beter dan gisteren, echter de laatste 60 km waren van een modelletje dramatisch wasbord en erger! Daar hebben we bijna twee uur over gedaan!

Maar wat een landschappen hebben we gezien, zo gevarieerd heb ik het zelden meegemaakt. Bergen, als altijd oud afgesleten laaggebergte begroeid met spinifex, boompjes en bevolkt met termietenheuvels. Hele droge vlakten waar alleen vetplanten en wat boompjes groeiden met daar tussenin vaak een kreek en daar is de tegenstelling groot als er nog water instaat, een ervan was werkelijk betoverend mooi, we doken de diepte in en wat we zagen was water met veel prachtige frisse groene planten. Mooie bomen waaronder palmachtigen, vogels, vlinders enzovoorts, zo mooi! En dan rijdt je weer naar boven na iets van 100 meter en het is weer dor! Ook enorme vlakten gezien waar alleen maar taai gras groeide, verder helemaal niks, helemaal plat en bijna oneindig! Het laatste deel was weer erg bergachtig en zo verschrikkelijk mooi! Dit is een gebied waar vrijwel geen toerist komt, wat mij betreft zie je zo wel de echte outback. Je moet er hobbelen voor over hebben maar dat is het echt waard. Een fourwheeldrive is onontbeerlijk, evenals reserve brandstof, voedsel voor enkele dagen en vooral water voor enkele dagen. Je kunt nl. wel pech krijgen en dan moet je echt bij de auto blijven, doe je dat niet dan kun je enorm in de problemen komen. Op de eerste 275 km zijn we welgeteld vier auto’s tegen gekomen, maar er komt altijd wel wat.

Hoe dan ook het was een geweldige ervaring, zo mooi wat betreft landschap maar ook alle dieren die we gezien hebben, die zie je langs de gebaande wegen ook niet.

Om half vijf waren we in Halls Creek maar onze horloges moesten toen nog terug dus dat viel alles mee. Helaas is het hier zo wel erg vroeg donker, dus ’s morgens onze tijd maar aan gaan passen. Zo veel mogelijk van het daglicht profiteren. Het was erg druk op de camping, het bleek namelijk dat er een rodeo gaande is, had ik dat eerder geweten …….

Halls Creek – Kununurra

Dag 26

Vanmorgen eerst in Halls Creek gekeken of we daar een generator konden kopen, die hebben we echt nodig als we niet op campings maar op campgrounds staan en dat gaat de komende tijd heel vaak gebeuren, we zullen maar af en toe op een camping staan.
Maar helaas er was er geen verkrijgbaar, dus het programma wat omgezet en eerst naar Kununurra gereden, een rit van ongeveer 350 km. Een fantastische rit overigens, we hebben deze route inmiddels diverse keren gereden en het blijft verrassen. Zeer bergachtig, vrij hoog ook voor de begrippen hier, en bijzonder fraai en afwisselend. Een deel van deze route zullen we overmorgen en een paar dagen nog een keer maken, we willen namelijk naar het Purnululu National Park, beter bekend als de Bungle Bungles en dan moeten we weer deels die kant op en terug omdat we daarna naar Wyndham gaan en vervolgens de Gibb River Road gaan rijden, mits we toestemming krijgen natuurlijk maar ik voorzie geen problemen.

Om een uur of half drie waren we in Kununurra, de camping waar we heen wilden had helaas geen plekken met stroom meer en dat hebben we met deze hitte echt nodig, vandaar ook die generator. Camping twee lukte wel gelukkig maar die is inmiddels ook helemaal vol.

We hebben een generator gekocht, een rib uit ons lijf maar het is wel een stille en een hele goede (hopen we). Dit betekent overigens wel dat we veel minder op campings hoeven te staan omdat we nu zelf stroom bij ons hebben, de huishoudaccu houdt het in deze temperaturen maar een uur of vijf vol, de koelkast vraagt simpelweg teveel.  Morgen blijven we ook hier.

Ook alle boodschappen gedaan, kaarten voor de te rijden routes gekocht en morgen dus lekker kalmaan, nog wat boodschapjes, naar het postkantoor, de was, de dag komt evengoed we om! Hopelijk iets minder heet dan vandaag, het was buitengewoon warm en ook aardig vochtig.

Kununurra

Dag 27

Een dag in Kununurra, nog wat boodschapjes gedaan, een pakket gemaakt dat voor een vermogen per luchtpost naar huis gestuurd wordt (zeepost is in dit geval te lang onderweg) en de was helemaal gedaan. Eigenlijk gisteravond al, vandaag om half 10 was alles droog en de handdoeken voelen als schuurpapier, hebben ze alleen vannacht buiten gehangen ….. maar vanmorgen om half 8 was het al bijna 30 graden, warmpjes hier dus!

We mochten de camper verhuizen naar een plek die nu leeg was en dus onder de bomen is, lekker hoor! Het is vijf meter verder maar hier doet internet het wel, aan de andere kant van het padje kon ik dus niet inloggen!

Lekker genikst verder, is ook wel eens lekker, zeker omdat we morgen weer voor drie of vier dagen de bush ingaan, daarna een nacht in Wyndham, daarna weer drie of vier nachten de bush in. Dus volgende internetstop zal vermoedelijk in Broome zijn! We zullen nu meer vrij gaan kamperen, halen we die generator er nog een beetje uit  maar het is in dit gebied ook gemakkelijker, veel meer campgrounds die eigenlijk veel mooier zijn als een camping waar je vaak mannetje aan mannetje staat zoals hier.

Kununurra – Ingang Spring Creek Track

Dag 28

Vandaag weer vroeg opgestaan, gelijk contact gehad met Apollo en die hebben direct geregeld dat we om acht uur naar een bedrijf konden waar een nieuwe huishoudaccu geplaatst zou worden, die van ons ging gisteren nog maar een uur mee en ondanks generator is dat dus echt tekort! We werden daar direct geholpen, het duurde even omdat het nogal een gedoe was om een passend exemplaar te vinden, maar het is gelukt. Daarna ons pakket naar huis gestuurd en nog brood gehaald en toen op weg naar de ingang van Purnululu National Park.

Dit was dus een groot deel van de route die we eergisteren gereden hebben, niet erg want het is zo mooi, prachtige bergruggen, erg ruig en zeer gevarieerd. De kleuren van de rotsen zijn nogal verschillend en dat maakt het erg fraai. Ook de begroeiing is fantastisch, veel bloeiende bomen, baobabs waarvan er nog veel blad hebben, normaal laten ze dat snel vallen maar omdat het een maand terug nog geregend heeft hier hebben er nog veel blad. Die regen is zeer ongebruikelijk, normaal gesproken regent het hier van april t.m. oktober niet! Daarom is het nu ook deels een stuk groener dan de vorige keer. Maar deze route tussen Kununurra en Halls Creek is echt fantastisch.
Om drie uur waren we op de parkeerplek die 500 meter van het track naar Purnululu af ligt, dus morgenochtend gaan we die fantastische rit weer maken!

Overigens wel grappig, thuis zijn we nog nooit aangehouden voor een blaastest, zal toeval zijn maar het toeval wil wel dat Hans gisteren in Kununurra moest blazen en vandaag werden we op de Great Northern Highway aangehouden! Geen enkel probleem uiteraard maar wel frappant dat dit twee dagen achter elkaar gebeurde!

We staan nu op een heel mooi plekje, vlakbij een kreek en bomen vol met kaketoes! We hebben net een heerlijke bushdouche genomen, zak water aan de auto! Heerlijk opgeknapt want het was vandaag weer enorm warm!