2010 Week 2

Broken Hill – Orroroo

Dag 8

Om 8.30 uur vertrokken en eerst naar McDonalds gereden waar ik hoopte het weblog bij te kunnen werken. En dat lukte in zoverre dat ik de tekst er wel op kreeg maar de afbeeldingen niet, mogelijk dat de server tijdelijk in onderhoud was maar zeker weet ik dat niet, dus bij de volgende gelegenheid maar weer proberen.

Daarna hebben we Broken Hill verlaten en zijn naar South Australia gereden, een lange rit, deels over een vlakte en deels mooi geaccidenteerd oud gebergte. We zijn o.a. in Mannahill gestopt om het hotel daar te fotograferen, daar stond weer allemaal onzinnigheid buiten, lekker maf zoals je hier zo vaak tegenkomt. Het plaatsje zelf stelde echt helemaal niks voor een kroeg annex hotel, politiepost en gebouwtjes voor onderhoud aan de spoorlijn. Het stationnetje was heel leuk om te zien.
Des te meer we de Flinders Ranges naderden, des te mooier het werd, heuvelachtig, rotsachtig gebied met veestations, veel eucalyptussen en zo nu en dan een klein dorp.

Via Peterborough zijn we naar Orroroo gereden waar we een hele leuke kleine camping vonden. We hadden een prachtig plekje en hebben nog een tijdje heerlijk in het zonnetje gezeten. ’s Avonds en ’s nachts was het weer erg koud maar overdag was het prachtig zonnig met zo nu en dan wat wolkjes. Ik had verwacht daar wel bereik te hebben voor e-mail en telefoon maar helaas dat had ik niet.

Orroroo – Leigh Creek

Dag 9

De dag begon erg bewolkt, later werd het prachtig zonnig weer, gelukkig maar want we hadden een prachtige rit voor de wielen!

We zijn eerst naar het plaatsje Quorn gereden waar we boodschappen gedaan hebben. Vervolgens hadden we in Hawker mobiel bereik en heb ik Apollo gebeld om toestemming te vragen of we het Oodnadatta track tot William Creek mogen rijden en vervolgens de track naar Coober Pedy. Dat mag dus kunnen we morgen aan bijna 500 km dirtroad beginnen, we hopen zondag dan in Coober Pedy aan te komen zodat we de finale kunnen bekijken, althans we vermoeden dat het daar wel mogelijk moet zijn weer meer tv te ontvangen op Hans zijn laptopje! Dat is toch een dusdanig uniek iets dat met name ik niet wil missen maar vermoedelijk zal Hans ook wel gaan kijken ….. denk ik!

Maar voor een aantal stukken dirtroad of tracks moeten we toestemming vragen, zij kunnen zo nagaan wat de weersomstandigheden e.d. zijn ook i.v.m. de eventuele waterstand in rivieren waar we doorheen moeten.
Hoe dan ook vandaag hebben we een fabelachtig mooie rit door het zeer oude berggebied van de Flinders Ranges gemaakt, de natuur is hier geweldig! Ook kangoeroes gespot en gefotografeerd! Het grootste deel van de route is nu een mooie asfaltweg, die is erg nieuw en was er in 2004 toen ik hier was nog niet. Het laatste en mooiste deel qua omgeving van Blinman naar Parachilna is dirtroad en die moet niet nat zijn, dan wordt het een hachelijke onderneming denken wij. Het is namelijk een en al bocht en het gaat constant op en neer. De weg slingert zich letterlijk door het land heen, echt door geweldig mooie omgeving waar ook veel mensen in de natuur kampeerden. Gaan wij ook elders nog wel doen als het ’s avonds wat warmer is, het is hier overigens al een stuk zachter, we gaan dan ook aardig noordwaarts.

Van Parachilna, 5 tot 7 inwoners, zijn we over een mooie weg naar Leigh Creek gereden waar we een leuke camping vonden, super eenvoudig maar goed genoeg met stroom! Het dorp zelf stelt weinig voor en mobiel bereik behoorde ook hier niet tot de mogelijkheden.

Leigh Creek – William Creek

Dag 10

Vannacht heeft het gestormd en behoorlijk geregend, dat laatste brak ons vanmorgen behoorlijk op, althans tijdelijk.

Om 8.15 uur zijn we vertrokken, lekker op tijd omdat we wisten dat we ongeveer 300 km dirtroad voor de wielen hadden. Het  eerste deel tot Lyndhurst was nog mooi verhard, daarna niet meer op een paar stukken na. De dirtroad was door de regen veranderd in een grote blubberzooi! We glibberden alle kanten op wat Hans wel leuk vond kennelijk maar ik dus niet! Gelukkig werd het later wel beter maar tot Marree zaten er bar slechte stukken tussen. De auto moet je nu ook niet zien, een en al opgedroogde blubber, voordeel is dat het er goeddeels vanzelf af valt!

Een stukje voor Marree zijn we op een prachtige plek bij een rivierbedding gestopt, de natuur is hier zo fantastisch! Ook in Marree hebben we een fotostop gemaakt, het plaatsje stelt niks voor maar de oude treinstellen die er staan zijn de moeite waard om te fotograferen, meer van lelijkheid dan van mooiheid …….

Vanaf Marree zijn we een stuk Oodnadatta Track gaan rijden, deze was goed berijdbaar, de 205 km tot William Creek hebben we inclusief diverse stops in vier uur gereden. Het grootste deel was vrijwel net zo goed te berijden als een normale weg, enkele stukken waren van modelletje wasbord, dat is wat minder maar met deze auto minder erg als met de auto van vier jaar terug, wat dat betreft is deze Toyota HiLux een stuk comfortabeler dan de stoere oudere Toyota Land Cruiser die we toen hadden.

Het landschap langs de Oodnadatta Track was geweldig, zeer afwisselend met grote vlaktes, floodplains, oud gebergte, een stuk langs Lake Eyre (zoutmeer met nu een pietsie water), veel kreken, rode zandduinen en een onvoorstelbare leegte! Echt schitterend om te rijden. Onderweg zijn we o.a. bij Plane Henge (Stonehenge maar dan ffies anders) gestopt, hier staan dus twee vliegtuigen rechtop als kunstwerk. Inmiddels waren er meerdere maffe kunstwerken te zien, heel gaaf om te fotograferen. Hoe verzinnen ze het om zoiets midden in de woestijn te planten! We zijn diverse keren gestopt om het landschap te fotograferen en ervan te genieten.

Om 15.00 uur waren we in William Creek, max. 6 inwoners, vaak minder! Hier hebben we eerst ingeboekt op de camping, we hadden mazzel wat er was nog een plek met (generator) stroom. We kunnen zonder maar met is prettiger! Het William Creek Hotel is een bezienswaardigheid op zich, de wanden, het plafond, eigenlijk alles hangt vol met T-shirts, ondergoed, petten, visitekaartjes, foto’s, kentekenplaten en noem maar op! Hier hebben we een biertje genomen (prijzig) en ook buiten hebben we rondgekeken in het enigszins bijzondere openluchtmuseum met daarin een oude stoomketel, stukken vliegtuig, een drietraps raket, kleine raket enz. Deze raketten zijn overigens echt, die zijn ooit in Woomera door de Engelsen getest, Woomera is hier niet zo ver vandaan en was een basis in de woestijn, nu is het een plek waar ze asielzoekers opsluiten ….. lekkere plek!
En niet te vergeten de parkeermeter …….. die hebben ze ook ergens vandaan gejat, heerlijk gestoorde plek dus! Maar wel erg leuk!

Het weer begon vandaag met regen maar het werd snel mooier en vanaf Marree hebben we volop zonneschijn gehad, de temperatuur begint aangenamer te worden!

William Creek – Coober Pedy

Dag 11

Een prachtige dag, voor het eerst een tijdje de korte broek aan gehad! We zijn vanmorgen om half negen vertrokken en hebben de dirtroad van William Creek naar Coober Pedy gereden. Een rit van 170 km, het track of dirtroad was prima te berijden, sommige geasfalteerde wegen zijn beroerder en niet alleen hier! De doorgaande wegen zijn hier overigens van prima kwaliteit. Iets na de middag waren we op de nette camping hier in Coober Pedy.

Het landschap was wederom fantastisch, eerst heuvelachtig met zandduinen, billabongs (waterplassen) en kreken. Later hebben we een enorm vlak deel gehad en bij Coober Pedy verschijnen er weer oude afgesleten bergen in de meest fantastische kleuren.

In de omgeving van Coober Pedy wordt opaal gevonden en dat maakt van dit plaatsje een kleurrijk geheel van gelukszoekers. Het plaatsje zelf is een grote puinhoop maar wel een leuke puinhoop! Men leeft hier veelal in de oude opaalmijnen, de temperatuur daarbinnen is constant zo’n beetje 25 graden, ideaal in de zomerhitte die hier tot 50 graden op kan lopen en in de nachten kan het hier erg koud zijn.

Hier eindelijk internet van een niet al te beste kwaliteit, vanmiddag ging het beter via mijn dongel maar dat is een stuk duurder dus met veel geduld (lees gemopper) alles voor het weblog online gezet. De volgende gelegenheid zal misschien in Yulara zijn, dat is bij Uluru (Ayers Rock) of nog een stuk later in Alice Springs waar het zeker gaat lukken.
Vanavond een heerlijke pizza in een restaurantje dichtbij gegeten.

Helaas kunnen we hier helemaal geen televisie ontvangen en via internet kijken op de site van de NOS gaat niet, mag niet in het buitenland naar gekeken worden, regels van de FIFA, stel je voor dat ze iets minder TV-rechten verkopen …….

Coober Pedy – Marla

Dag 12

Wat vreselijk jammer, met 1-0 in de verlenging verloren. Dat is dus de derde keer een verloren finale, doodzonde maar aan de andere kant natuurlijk toch een geweldige prestatie dat het Nederlands elftal tweede geworden is! Dat was dus het eerste van vandaag, een sms’je met de uitslag.

We zijn vanmorgen niet al te vroeg opgestaan, half negen, en  hebben eerst op ons gemak boodschappen gedaan in Coober Pedy en zijn uiteindelijk om half twaalf vertrokken voor een niet al te lange rit naar Marla, 239 km. Die hebben we dan ook rustig aan gereden met diverse stops voor de lunch en voor het maken van foto’s, weer een geweldig oud wrak tegen gekomen, deze keer een in twee stukken gezaagde dubbeldekker ….. en dat dus in the middle of nowhere! Er is hier feitelijk niks, alleen grote veestations die zover van de weg af gelegen zijn dat je ze niet ziet, het enige wat je ziet zijn de omheiningen.

Bij Coober Pedy was het wel leuk, daar kom je langs alle opaalmijnen, echt honderden gaten in de grond met daarnaast dus de hoop die er uit gehaald is, ook een blower in actie gezien, weliswaar in de verte en feitelijk was dat maar goed ook want dat geeft me toch een stofbende. Het is een soort stofzuiger waarmee ze de grond tot 30 meter diep naar boven halen.
We zijn in Marla, piepklein plaatsje aan het einde van de Oodnadatta track en langs de Stuart Highway gestopt. De inwoners zijn de mensen die in het motel, restaurant, camping, roadhouse e.d. werken.

Het landschap was een vrij vlakke woestijn, dit stuk was wat eentonig maar dat verandert morgen wel weer! Het weer was heerlijk, het wordt al warmer maar het is geen strak blauwe lucht er drijven heel wat wolkenvelden, voornamelijk schaapjes wolken maar vanavond trok het hier helemaal dicht en heeft het behoorlijk gewaaid en geregend. Op zich is dat ook best mooi want hierdoor staat er in de woestijn veel in bloei en zolang het ’s avonds valt is het ook geen enkel probleem.

Marla – Yulara

Dag 13

Vanmorgen om negen uur weer vertrokken voor een rit van 500 km. Zo pakken we het een beetje aan, af en toe een forse rit en dan weer een aantal dagen kortere ritten, de komende week zullen we sowieso minder kilometers maken omdat we in het rode centrum waar we  nu aangeland zijn het een en ander gaan verkennen.

Van Marla zijn we naar Erldunda gereden en vervolgens naar Yulara, Ayers Rock Holiday Village. De rit was mooi, het werd eigenlijk al mooier, meer geaccidenteerd en vele planten staan in bloei wat hier weinig voorkomt maar het heeft de laatste tijd regelmatig geregend. Elk nadeel heeft dus zijn voordeel!
Vooral het tweede gedeelte van de rit was fantastisch langs de Lasseter Highway, veel rode zandduinen, prachtige begroeiing en vooral ook fantastische kleuren.

Tegen het eind van de middag kwamen we in Yulara aan waar er op Ayers Rock Campground geen plaatsen met stroom meer waren. Dus een dag zonder en een dag met stroom, dat hebben we gelijk al geboekt.
Ook maar een berg was gedaan, paste precies in de machine! Tja ook dat moet gebeuren!!!!

Yulara – Uluru – Kata Tjuta – Uluru – Yulara

Dag 14

Deze keer om zes uur opgestaan, hartstikke donker en koud ……. Graadje of zes/zeven, nou ja op bed is dat beter dan thuis waar het in de nacht nog dik 25 graden is als ik de verhalen moet geloven. Maar onze twee aangeschafte dekbedjes komen uitstekend van pas hier!!

We waren zo vroeg op omdat we de zonsopgang bij Uluru, Ayers Rock, wilden zien. Dat was om half acht maar eerst eten, spullen opruimen en er naartoe rijden kostte zeker nog een dik uur. Het was ijskoud maar het was meer dan de moeite waard, een kort maar schitterend schouwspel, het leek alsof Uluru in brand stond. Dit is een heilige plek voor de Aboriginals en ondanks het verzoek de monoliet niet te beklimmen doen velen het toch, een gebrek aan respect vinden wij eigenlijk. Het wordt wel toegestaan maar men verzoekt het niet te doen.

We zijn later rond Uluru gereden en vervolgens  het nationale park uitgegaan, we mochten op onze kaarten op elk moment weer naar binnen, en zijn naar het winkelcentrum van Yulara gegaan waar we boodschappen en wat souvenirs gekocht hebben plus een lekkere cappuccino. Daarna terug naar de camping en een nieuwe plek gekregen op een heel ander deel, een mooier deel vonden wij. Een mooi plekje met stroom.

Daarna weer naar het nationale park gegaan en naar Kata Tjuta, de Olgas, gereden. Eerst bij een uitzichtpunt gestopt waar we een prachtig overzicht over het geheel hadden. Daarna naar een parkeerplek gegaan waar we een prachtig uitzicht op een deel hadden en vervolgens naar de parkeerplek van waar we de Walpa Gorge walk konden lopen. We hebben hier een prachtige wandeling gemaakt de gorge in, we hebben er ongeveer een uur over gedaan en erg genoten van de prachtige natuur in de kloof, omdat het veel geregend heeft staan de meest fraaie kleine plantjes in bloei.

Vervolgens weer 50 km terug gereden naar Uluru en er wederom omheen gereden waarbij we op diverse plekken gestopt zijn om het enorme brok zandsteen te bewonderen, het schijnt overigens dat slechts 10% van deze enorme brok zandsteen zichtbaar is ……. Ook het cultureel centrum, bezoekerscentrum dat erbij hoort bezocht, was erg leuk om te zien en heel interessant ook.

Om ongeveer half vijf waren we op de parkeerplek met het beste uitzicht op Uluru bij zonsondergang dat om iets over zessen plaatsvond. Je moet vroeg zijn want iedereen komt daarheen! Ook de zonsondergang kleurde Uluru fantastisch, toch vond ik het ’s morgens vroeg indrukwekkender!

Om kwart voor zeven waren we terug op de camping, het was een fantastische dag geweest, ook het weer was heerlijk, de wind is nog fris daardoor zal het gemiddeld een graad of 20 zijn en voor hier is dat extreem fris! Wij vinden het heerlijk zo!