2010 Week 5

Ingang Spring Creek Track – Purnulu National Park

Dag 29

We waren vanmorgen al voor zes uur op, het is dan al licht en 12 uur later is het donker dus we verleggen onze dag een beetje om zoveel mogelijk van het daglicht te kunnen profiteren.
Tegen zeven uur waren we weg en binnen vijf minuten zijn we aan het Spring Creek Track naar Purnululu National Park begonnen. Dit is een track van 53 km en abominabel slecht! Wij hadden het idee dat het slechter was dan vier jaar geleden. We hebben er bijna twee en een half uur over gedaan. De omgeving is echter fantastisch, bergachtig met diverse kreekjes en in zijn geheel erg ruig en droog, echt het sunburnt country wat dit deel van Australië ook in de droge tijd is.

We hebben ons in het nationale park gemeld, dat moet, en zijn vervolgens naar Echidna Chasm gereden, het was inmiddels weer heel erg warm geworden. Daar eerst koffie gedronken en vervolgens de wandeling gemaakt, die loopt grotendeels door een droog staande kreek en ongeveer de helft loop je in de volle zon en dat valt niet mee ook al omdat het niet echt makkelijk loopt op die keien. Echter de kloof, Echidna Chasm is een heel nauwe kloof met wanden van een paar honderd meter hoog, maakt alles goed. Het is er heerlijk koel en prachtig om te zien, moeilijk te fotograferen overigens want je zit met heel fel zonlicht en een heel donker deel. In totaal hebben we hier een paar uur over gedaan, erg mooi en het was de inspanning waard! Ook al was dit voor mij de vierde keer hier, voor Hans de tweede!

Vervolgens zijn we over de tracks binnen het nationale park naar de campground gereden waar we ook vier jaar geleden gestaan hebben, alleen is het nu veel drukker. Geen wonder want juli en augustus zijn hoogseizoen in dit gebied en vier jaar geleden waren we hier begin september. De route is fantastisch langs de Bungle Bungle Range, een bergrug die het gebied omsluit.
We waren al om twee uur op de campground, goed ook want echt veel ruimte was er in de generator area niet meer maar voordeel van onze kleine, compacte camper is dat we aan een klein plekje genoeg hebben. Later zakte de temperatuur gelukkig maar het is dik veertig graden in ons huisje geweest!

’s Avonds weer een heerlijke bush douche genomen, het principe is simpel, je vult een zwarte zak met water, die laat je in de zon opwarmen, gaat snel hier, en die hang je als je gaat douchen aan de auto of zo, er zit een douchekopje aan die je open en dicht kunt draaien. Erg handig en je knapt er enorm van op!

Morgen heel erg vroeg op, vijf uur of zo, de wandeling die we dan gaan maken is langer en we willen van de vroege morgen temperatuur en rust genieten!

Purnululu NP – Ergens achter de Great Northern Hwy

Dag 30

Vanmorgen om half zes opgestaan, jawel! En dan te bedenken dat ik thuis mijn bed niet in- en niet uit te branden ben! Lukt hier heel goed!
Om half zeven zijn we vertrokken, de luchten waren nog steeds dreigend, het heeft vannacht volgens Hans ook flink geregend (ik sliep!). Maar de kleuren zijn dan zo prachtig en we zijn dan ook diverse keren gestopt op de 15 km naar de parkeerplaats bij Picaninny Creek en de wandeling naar Cathedral Gorge. Het was zo onwijs mooi en zo ongebruikelijk hier! Normaal gesproken heb je hier deze tijd van het jaar eigenlijk alleen maar strak blauwe luchten! Nu dus veel wolken en dat is heel fraai en brengt nog schaduw ook! Maar hierdoor is de luchtvochtigheid ook veel hoger, soms zelfs 70 tot 80% terwijl 30% normaal is!

Tegen half acht waren we op de plaats van bestemming en zijn we aan de twee uur durende wandeling naar Cathedral Gorge en terug begonnen. Heen ging lekker, de wolken bedekten de zon en een deel loop je sowieso in de schaduw. De tweede helft terug viel mij niet mee, het was om negen uur al bloedheet maar ook ik heb het weer gehaald en het was het waard want deze wandeling is zo gigantisch mooi.

Purnululu National Park is vooral beroemd vanwege de zogenaamde beehives, bergjes die er als bijenkorven uitzien, het zachte zandsteen is heel erg afgesleten en de kleuren zijn geweldig, prachtige strepen van zwart tot roodbruin. Dit is maar een klein gedeelte van het nationale park, je kunt sowieso maar een heel klein deel bezoeken. Door de beehives loopt de Picaninny Creek die nu droog is, wat ik echter nog nooit gezien had hier waren gevulde waterholes en die waren er nu dus wel. De wandeling naar Cathedral Gorge is geweldig door een nauwe engte tussen deze bergjes door. Cathedral Gorge zelf is enorm indrukwekkend, het is als een enorme (en dan bedoel ik ook echt enorm) zaal in deze bergjes, zo mooi, zo stil, zo indrukwekkend! Ook de vierde keer, voor mij was het dus de vierde keer hier en voor Hans de tweede keer, was het weer zo indrukwekkend en mooi! Het voordeel van de vroege morgen is dat er vrijwel niemand is, we hebben de gorge even voor onszelf gehad, net als de vorige keer! Het is sowieso een voorrecht hier ooit te mogen komen, vier keer is uitzonderlijk! Maar ook als een vijfde keer zich aan zou dienen, dan ga ik zo weer! Het blijft zo mooi en je blijft foto’s schieten, ook dat ging ons heel goed af in alle vroegte!

Daarna zijn we terug gaan rijden, eerst richting visitors centre en vervolgens het Spring Creek Track naar de Great Northern Highway. Over deze 53 km hebben we weer dik twee uur gedaan, zo slecht is het maar de omgeving zo waanzinnig mooi door de bergjes en heuvels. Het pad slingert enorm en er zitten hele korte felle klimmetjes in, enkelen schatten wij zeker op 40 tot 50% in. Als je dan boven bent ga je direct hoppa naar beneden, probleem is wel dat je op het hoogste punt de weg niet meer ziet, je zie alleen de motorkap van de auto! Nou weet je wel dat de weg daar ligt maar in dit geval zie je dus de kuilen of enorme bulten niet, heel verrassend af en toe dus! We zijn op twee mooie plekken gestopt, eerst voor de koffie tussen twee kreekjes in die dicht op elkaar liggen en die beiden vol water staan, de ene is knap lastig te passeren, nogal breed en erg hobbelig! Voor onze lunchstop stonden we aan een droogstaande kreek, ook zeer fraai.

Om kwart voor twee hadden we de Great Northern Highway weer bereikt en we rijden deze route tot de afslag naar Kununurra nu dus voor de derde keer binnen een paar dagen. We gaan echter nu naar Wyndham. We hebben inmiddels een boekje met mooie gratis parkeerplekken gescoord en we hebben nu de tweede te pakken, een stukje track van de highway af naar een vlakte toe. Een super plek in de middle of nowhere, hartstikke donker nu en heel stil maar groot voordeel van deze vlakte is dat er een lekker windje overheen waait, maakt het een stuk aangenamer!

Great Northern Highway – Wyndham

Dag 31

Vandaag weer vroeg opgestaan om de zonsopgang te zien, was mooi maar niet echt spectaculair deze keer, een paar bergjes zaten teveel in de weg. Kan gebeuren!
We zijn de Great Northern Highway weer terug gereden en aan het einde nu afgeslagen naar Wyndham, een klein plaatsje aan de noordkust in het noordoosten van Western Australia. We zijn hier naar de camping gegaan  waar we om half twaalf al waren, daarna een paar boodschappen gedaan en getankt en verder niks gedaan, het was te heet voor enige actie! Dus de airco in de camper aangezet zodat het daar enigszins appetijtelijk toeven was, we konden het ding nu gebruiken, dat kan namelijk alleen als we op stroom staan.
We hoorden dat de buildup naar de natte tijd al begonnen is en dat is dus erg vroeg maar vandaar ook die buitjes die we hier gehad hebben, is heel ongebruikelijk in deze periode van het jaar. Overigens was het hier vier jaar geleden ook snikheet maar minder vochtig.

De rit hier naartoe is echt geweldig mooi, langs de Cockburn Ranges, een mooie bergrug. Hier staan enorm veel baobabs, ze zijn zo karakteristiek en grillig gevormd, schitterend om te zien. De route is heel geaccidenteerd en dat maakt het erg mooi en afwisselend.

We hebben Apollo ook weer gebeld en toestemming om de Gibb River Road te rijden, we zijn zeer benieuwd hoe die momenteel is, deze kan namelijk erg slecht zijn. Ik heb ‘m twee keer met een toertje gereden en sindsdien de wens gehad deze op eigen gelegenheid te mogen rijden, dat lukte vier jaar geleden niet wegens tijdgebrek, nu dus wel. Hans vind alle tracks een uitdaging en leuk dus dat moet lukken, bovendien is dit een van de mooiste routes in Australië. Wordt weer vervolgd dus, hopelijk wat minder warm!

Wyndham – Gibb River Road

Dag 32

Totaal ander weer vandaag, het is vannacht helemaal omgeslagen, veel wind, bewolking en zelfs regenbuitjes. Overdag evengoed heerlijk weer gehad, eigenlijk veel lekkerder, alleen een beetje jammer van die grijze luchten. Heel vreemd hier in deze tijd van het jaar.

We zijn om half acht vertrokken en eerst naar de Five Rivers Lookout boven Wyndham gegaan, je hebt daar een prachtig uitzicht op de vijf rivieren die daar in de zee uitmonden, was nu iets minder omdat het niet echt helder was.

Daarna richting afslag Gibb River Road gegaan waar we tegen negen uur waren, in het begin was de weg zelfs nat, niet glibberig gelukkig, dat was allemaal alweer weg.

De eerste ruime helft van de Gibb River Road is deels behoorlijk slecht, staat daar ook bekend om alhoewel er inmiddels op de steile stukken een verharde weg is aangelegd, soms een paar honderd meter, soms een paar kilometer.  De weg slingert zich door een bergachtig en heuvelachtig landschap, pure wildernis. Vaak is het terrein behoorlijk geaccidenteerd maar er zijn ook enorme vlakke stukken. De begroeiing bestaat uit boompjes, struiken en spinifex, deels is dat al weggebrand. Dat doet men doorgaans in de droge tijd zodat alle zaden e.d. in de natte tijd weer kunnen kiemen en er weer voldoende voer voor het vee is dat er rondloopt. Het is verder pure wildernis waar je doorheen rijdt met heel af en toe een veestation waar ook vaak gekampeerd kan worden, dat doen wij echter niet. Heel regelmatig passeerden we kreekjes, al dan niet met water, als er water instaat is de omgeving doorgaans zeer idyllisch met waterlelies, palmen en andere prachtige planten. Ook zijn we de erg brede Pentecost River gepasseerd, die is niet diep maar wel erg hobbelig, wel erg gaaf! De andere brede rivier de Durack River stond nu zo goed als droog.

De charme van de Gibb River Road zijn alle verscholen kreekjes, poelen, gorges e.d. waar er heel veel van zijn, diversen zijn eenvoudig te bereiken. Die plekken zijn werkelijk prachtig, zeer idyllisch met prachtige planten en veel vogels. Wij hebben een boekje gekocht met plekken waar je prima kunt overnachten, door de GPS coördinaten in te voeren in TomTom kom je perfect op de goede plek terecht. Deze plekken zijn doorgaans bij poelen, kreken e.d. en heel erg fraai. We hebben er drie gehad voor resp. de koffie, de lunch en voor de nacht. Ze waren allemaal prachtig! Ook de overnachtingsplek eergisteren hadden we uit dit boekje. We hebben hier prachtige planten gezien en ook veel vogels waaronder zwarte kaketoes en die zie je doorgaans niet zoveel maar hier zitten ze nog en ik heb ze nog op de foto weten te krijgen ook, ben ik heel blij mee!

Tegen de avond begon het enorm te waaien en we hebben ook regen gehad, de dreiging is overigens erger dan wat er daadwerkelijk uit komt vallen. Hopelijk waait nu alles over en kunnen we morgenochtend ons waanzinnig mooie plekje (er staat nog een campertje) bij een mooie blauwe lucht vastleggen. Toch was dit weer vandaag een stuk lekker dan gisteren, toen was het te heet voor enige actie, nu was het heerlijk, alleen wellicht iets minder fotogeniek. Een frissere nacht is in ieder geval zeer welkom! Het is op dit moment nog maar 22 graden binnen, dat is heel wat anders dan de 35 tot 40 graden van de afgelopen dagen!

Gibb River Road

Dag 33

Heel bizar, het heeft vannacht behoorlijk geregend en het is voor hier gewoon koud, vanmorgen 16 graadjes en overdag niet meer dan een graadje of 22 terwijl het normaal dik in de 30 graden is hier. Niet dat wij dit erg vinden, alleen ’s avonds kunnen we nu niet buiten wat op zich niet zo erg is want we zitten al onder de muggenbeten, Hans heeft er zo’n beetje 30 per voet …… hebben we in Wyndham opgelopen. Ik was snel binnen maar hij niet, vond hij niet nodig. Ik word gek als ik in mijn voeten geprikt wordt en was dus redelijk snel naar binnen gegaan, nog te laat overigens er zitten er evengoed wel een stuk of tien per voet. In de buurt van de camping waren zogenaamde mudplains en die zitten vol met dat ongedierte.

Hoe dan ook hier is het dus fris, alhoewel het nu weer helder is en mogelijk morgen weer warm. Vanmorgen bleef het grijs en regenachtig, gelukkig werd het track er niet glibberig van, althans niet hinderlijk, de stukken van het model enorm wasbord (gewoon wasbord is hier heilig bij!) waren erger maar gelukkig waren die niet al te lang. Later werd de bewolking dunner en kwam de zon er ook door, meteen ziet alles er dan een stuk leuker uit! Maar de temperatuur bleef bij een graad of 22 steken, erg lekker aangezien er ook een frisse nacht aan zit te komen maar dat komt ook omdat we in een berggebied zitten, niet al te hoog overigens. Dus lekker onder het dekbed!

Het eerste deel vandaag bestond voornamelijk uit bomen om ons heen, af en toe wat heuvelachtiger terrein. Later werd het bergachtiger met daar tussendoor vlakten waar veel koeien graasden, er zitten hier een aantal enorme veestations. Veel kreekjes er tussendoor en later de King Leopold Ranges en die zijn geweldig mooi. Die zijn wat hoger en bestaan uit rotsen in vele verschillende kleuren, heel fraai om doorheen te rijden. Er lopen ook diverse kreekjes doorheen die volstaan met waterlelies, een fantastisch mooi gezicht. En we hebben ons plekje voor de nacht dus aan zo’n kreekje gevonden. Dit keer een grotere parkeerplaats die momenteel meer op een camping lijkt, niet zo vreemd want het is een fantastische plek. En ik ben hier twee keer eerder geweest, met beide toertjes die ik over de Gibb River Road gemaakt heb zijn we hier gestopt, kan het ook aan de foto’s zien, die staan nl. op mijn externe harde schijf.

Gibb River Road

Dag 34

We hebben vanmorgen eerst nog even genoten van onze fantastische plek aan het kreekje. Om negen uur zijn we vertrokken en hebben onze weg vervolgd langs de Gibb River Road. We zijn door de King Leopold Ranges getrokken, zo mooi! Het is een berggebied, redelijk hoog voor hier, heel gevarieerd begroeid met vele bloeiende planten en er zijn ook vele kreekjes waar nog water instaat en daar is de begroeiing helemaal een lust voor het oog! Heel weelderig en groen, zo mooi, op sommige plekken zou je altijd willen blijven! Het terrein ging op en neer, het was schitterend, we zijn dan ook vele keren gestopt!

Daarna werd het een tijdje wat vlakker totdat de Napier Ranges opdoemden, dat is een vrij smalle bergrug die heel apart is, heel anders ook en dat komt omdat het in een zeer, zeer ver verleden een koraalrif geweest is. In deze bergrug bevindt zich de fantastische Windjana Gorge waar we deze keer niet naartoe gegaan zijn omdat we besloten hebben iets anders te willen zien. Ik ben er drie keer geweest en Hans is er ook geweest en ondanks dat het een fantastische plek is hebben we besloten er deze keer niet heen te gaan.

Later reden we over de zgn. floodplains, dit is een vlak gebied met boompjes, baobabs en heel veel termietenheuvels, heeft ook wel weer wat! Op een gegeven moment zagen we daar een prachtige billabong, poel in dit geval voor het vee dat daar kan drinken. Maar ideaal voor ons om te gaan staan voor de lunch, een prachtig watertje en onder een prachtige baobab, mooier kan toch niet!

Daarna toch nog maar wat verder gegaan en weer diverse keren gestopt, onder andere bij een zeer grillig en bizar gevormde hele oude grote baobab. Vlak daarna, vlak voor het einde van de Gibb River Road vonden we een prachtige plek, wederom aan een billabong! Omgeven door prachtige bomen en struiken en het stikte er van de vogels, schitterend! Hans dacht een mooi plekje gevonden te hebben en perfectionistisch als hij is, de auto moest vlak staan, dat heeft hij geweten! De grond was namelijk zompiger dan hij dacht en daar stonden we, muurvast en ook een fourwheeldrive komt er dan niet meer uit, we hebben ook wat minder grip omdat de banden lang niet nieuw meer zijn. Dus de schop gepakt en geultjes gegraven achter de wielen, in het spoor dus en uiteindelijk in 4 laag kwam de auto met pijn en moeite los! Dus maar terug gegaan naar de andere kant van het watertje en daar de auto neergezet op een prima plek alleen krijgen we daar morgen direct de zon er op, niet zo erg want we gaan toch vroeg weg.

Op een gegeven moment stikte het hier werkelijk van de zwarte kaketoes en dat was echt een waanzinnig mooie ervaring! Ze leven alleen nog in dit gebied, er zijn er vrij veel maar in zijn geheel worden ze met uitsterven bedreigd, op vele andere plekken komen ze helaas niet meer voor en waarom: omdat mensen, vooral in de VS, er een godsvermogen voor over hebben om een paartje (mannetje en vrouwtje blijven altijd bij elkaar en zien er verschillend uit) in een kooi te stoppen! Waanzin vind ik dat, laat die beesten lekker in hun eigen omgeving en ga zelf in een kooi zitten denk ik dan! Maar goed, deze fantastische ervaring nemen ze ons niet meer af!
Na zonsondergang begonnen de krekels te tsjilpen en de kikkers te kwaken, echt schitterend! Buiten zitten werd wel moeilijk, ook de muskieten en andere steekdingen werden actief! Dus de binnenkant en de horren van de camper maar ingespoten met insectenspray en maar hopen dat het helpt!

Gibb River Road – Kust ten noorden van Broome

Dag 35

Vanmorgen kwam een kangoeroe uit onze billabong drinken, een prachtig gezicht. Jammer dat de beestjes zo schuw zijn, een foto lukt dus alleen op grote afstand.
Om acht uur zijn we weer vertrokken en een kwartier later hadden we het einde van de Gibb River Road bereikt, jammer eigenlijk want we hebben er allebei enorm van genoten. Af en toe was de weg heel slecht maar doorgaans viel het best mee en de omgeving maakte alles goed. Het begin en het einde zijn het mooiste, vooral het deel door de King Leopold Ranges is van een ongelofelijke schoonheid.

We zijn vandaag naar Broome gereden, een heerlijk tropisch paradijsje waar helaas geen campingplek meer te vinden was. Dit wisten we al omdat ik vorige week alle campings gebeld heb met het verzoek of ik kon reserveren. Dat lukte op een camping iets buiten Broome en wel alleen voor morgen en verder helemaal niet. Op de campings bij Cable Beach konden we het helemaal schudden, jammer want we wilden graag naar dat prachtige strand, doen we wellicht toch nog maar er zijn onderweg ook nog andere alternatieven. Morgen op tijd naar de camping voor de huishoudelijke taken, m.a.w. de was. De route naar Broome is mooi, veel bomen maar ook open gebied met heel veel termietenheuvels en hier komen de baobabs nog voor, zodra we wat naar het zuiden afzakken is dat helaas over, ze zijn zo apart!

In Broome hebben we boodschappen gedaan in een groot winkelcentrum en zijn vervolgens iets noordwaards gegaan naar een plek uit ons kampeerplekken boekje. De helft van de afstand was een track van 23 km dat werkelijk abominabel slecht was, wasbord van de ergste soort. De omgeving hier is erg zanderig, rode duinen die voor een groot deel met struikgewas begroeid zijn.

Uit het boekje hadden we begrepen dat de plekken zo’n beetje aan het strand achter de rotsen waren, niet dus we staan op de duinen en daarachter liggen de rotsen, het strand is helaas bijna niet te bereiken. Plus dat het hier aardig druk is, wel logisch want op zich is het een mooie plek met uitzicht op de azuurblauwe oceaan maar wij vonden het na zo’n heftige route een beetje tegenvallen. Maar je kunt niet elke dag een fabelachtige plek hebben!