2006 Week 6

Halls Creek – Fitzroy Crossing

Dag 38

We zijn vroeg opgestaan want we stonden ’s morgens in de zon en om zeven uur was het al iets van 25 graden! Wederom een mooie rit gereden, in Fitzroy Crossing zijn we op een prima camping gestopt, heel wat netter als de vorige, dat kon overigens gauw! Overigens zijn de campings hier voor 95% prima, netjes en schoon.

De omgeving was iets minder spectaculair maar nog steeds heel mooi, af en toe heel vlak en zeer desolaat dat toont nog erger in de gebieden waar al het oude spinifex gras is weggebrand, dat toont heel triest en zwart maar het is wel nodig, hierdoor ontkiemen de zaden weer en kan alles weer groeien en dat doet het veelal al, je ziet al vele groene pollen ondanks de droogte.

Het was verschrikkelijk heet en er was heel weinig schaduw te vinden, we zijn een paar keer gestopt, gewoon van de weg af onder een boom bij gebrek aan bomen op de parkeerplaatsen! Het was nl. zo’n 40 graden!

We waren al op tijd in Fitzroy Crossing, verder gaan was geen optie de volgende plaats was nl. Broome en dat was nog zo’n 400 km . Dus lekker op de camping gelezen en gezwommen. Ook de uitgelezen boeken aan een stel Nederlandse mensen gegeven, die waren er erg blij mee en bij ons ruimde het lekker op!

Fitzroy Crossing – Broome

Dag 39

We zijn weer op tijd vertrokken, de rit was niet bar interessant maar dat was ons ook al bekend. Het landschap was vrij vlak, wel veel bomen op z’n tijd maar ook open vlakten. Het was een rit van ongeveer 400 km die we maar zo snel mogelijk hebben afgelegd zonder te gaan racen. Maar er was weinig schaduw te vinden, ondanks de bomen, maar die waren nogal laag en iel.

Overigens reden we terug maar een deel van deze route, het beste deel eigenlijk, we zijn via Derby en een track terug naar Fitzroy Crossing gereden. De rest van de route was wel hetzelfde tot Katherine maar dat was niet erg want het is zo fantastisch mooi plus dat we nog een uitstapje van een paar dagen naar de Bungle Bungles gemaakt hebben.

We zijn in Broome op de camping gestopt waar we 10 jaar terug ook stonden, verlekkerd door een folder die toen de toekomst aangaf, alles was toen nog in aanleg! Ik ben hier drie jaar terug ook geweest en net als nu was het toen ook vol. Maar gelukkig was er nog een plekje op deze inmiddels prachtige camping vlakbij het beroemde Cable Beach.

Maar we hebben wel de Savannah Way voltooid, van Cairns naar Broome, ruim 4000 km ! In precies twee weken gereden met een vrijwillige en een opgedrongen (dag balen bij de garage) rustdag in Katherine. Het was echt een fantastische ervaring, vooral de delen dwars door de natuur, over de tracks waren fantastisch mooi, niet comfortabel, wel schitterend! Ook de route naar Derby hoort feitelijk ook bij de Savannah Way, die hebben we dan ook later nog gereden om het geheel te completeren!

Broome

Dag 40

We zijn in Broome gebleven en hebben daar een rondrit gemaakt en vooral Gantheaume Point was geweldig mooi, knaloranje rotsen in alle soorten en maten tegen een azuurblauwe zee, schitterend, ook als je het al een keer gezien hebt, dat stadstourtje was destijds (2001) overigens meer een bejaardenreisje waar ik niet echt geweldige herinneringen aan heb!

Daarna zijn we boodschappen gaan doen en zijn ’s middags naar Cable Beach gegaan, een geweldig mooi wit strand aan diezelfde azuurblauwe zee! We hebben heerlijk gezwommen, dat heeft me alleen m’n reservebril gekost (gratis bij pearle ;-), die had ik de laatste jaren nl. altijd op met zwemmen, bevestigd met een speciaal bandje dat dus niet tegen de golven van een flinke oceaan bestand was, achteraf stom maar ’t was niet anders!

’s Avonds zijn we weer naar Cable Beach gegaan om de zonsondergang te zien, echt een geweldig relaxed sfeertje daar, hartstikke druk maar hartstikke gezellig.

Broome – Windjana Gorge National Park

Dag 41

We zijn eerst van Broome naar Derby gereden, daar zijn we naar de Prison Boabtree gegaan, een baobab met een omvang van 14 meter , die zo´n dikke 1000 jaar oud is en die daadwerkelijk als gevangenis gebruikt is, vooral door ronselaars die Aboriginals ontvoerden om voor ze te werken. Daarna zijn we naar de jetty gegaan, hier meren zeeschepen aan en je kunt er met de auto overheen rijden, dat hebben wij overigens niet gedaan, wij hebben de benenwagen gebruikt. Wel mooi om bij laag water te zien, het getijde verschil bij Derby is nl. 11 meter dus het ding is op enorme hoge palen gebouwd.

Vervolgens zijn we een klein stukje Gibb River Road gaan rijden, om de hele route te rijden moesten we speciale toestemming hebben en die hebben we niet gevraagd omdat we wisten dat het tweede deel van de 700 km verschrikkelijk slecht is en we daar simpelweg geen tijd meer voor hadden (we hadden al 10.000 km onder de wielen!), we reden nu 40 km op het gravel gedeelte en dat was dus het goeie deel, dat hebben we geweten, een enorm wasbord!

We zijn afgeslagen naar Windjana Gorge National Park om daar te gaan kamperen. Windjana Gorge is wat mij betreft nog steeds een van de mooiste plekken die ik ooit gezien heb. In de namiddag zijn we de gorge ingegaan en hebben een stuk gewandeld, het water (alleen nog poelen) zat vol met krokodillen, zoetwater model en dus niet gevaarlijk, tenzij je ze gaat pesten. Het was machtig de rotswanden kleurden schitterend oranje tegen zonsondergang, echt super om nu eens om deze tijd te zien i.p.v. ’s morgens vroeg, het was voor mij nl. de derde keer maar wat mij betreft niet de laatste keer dat ik hier was.

Voor het eerst de generator gebruikt, tof ding! Hans z’n souvenir! Een ander koopt een pluchen kangoeroe of koala, hij een generator! Overigens ongeveer een kwart van de prijs die wij er thuis voor betalen, het ding via zeepost opsturen kost meer als het hele apparaat maar we hebben het wel gedaan, Hans wilde allang zo’n ding! Overigens was na drie maanden alle zeepost binnen!

’s Avonds nog een leuke ervaring, gedoucht onder de sterren, heeft ook wel wat!!!!

Windjana Gorge NP – Fitzroy Crossing

Dag 42

We zijn om zes uur opgestaan en om zeven uur de gorge weer ingegaan en we hebben nu een heel eind gewandeld, echt geweldig mooi! De oevers zijn allemaal regenwoudachtig begroeid, zo mooi en de rotswanden rijzen steil omhoog en veel krokodillen lagen nu in de zon op te warmen. Echt een paar supermooie uren beleefd!

Na de koffie zijn we naar Tunnel Creek gereden, hier kun je 750 meter door een rivier waden die door een berg loopt, donker dus maar wel heel gaaf. In het midden zit een gat in de rots en zie je de prachtige planten, vleermuizen en de vogels. Aan het einde kun je in de rivier zwemmen, echt heerlijk. De grot waar je doorheen waadt is donker maar met een zaklamp is het prima te doen, alleen binnenkomen is nogal een gedoe, geklauter over de rotsen en boomstammen, beetje tricky.

Hans heeft nu foto’s gemaakt, die had ik er die twee keer dat ik er al was nl. niet gemaakt, veel te bang dat m’n camera na een van mijn bekende struikelingen zou verzuipen! Overigens niet gestruikeld maar ik had dan ook geen camera o.i.d. bij me!

Maar nu heeft Hans in ieder geval al twee dingen gezien waarvan ik vond dat hij ze ook moest zien en dat was hij met me eens!

In de middag hebben we een paar uur over 70 km langs de Fairfield-Leopold Road gedaan, delen van het track waren enorm slecht, super wasbord! Gewoon wasbord gaat nog wel, als je een beetje gang hebt, heb je daar niet al teveel last van. Maar het was wel weer een schitterende rit door de prachtige desolate natuur hier. We zijn weer in Fitzroy Crossing op de camping terecht gekomen, feitelijk waren we op de terugweg naar Katherine. Een lange route om twee keer te rijden maar die is het echt waard, de route gaat door een fabelachtig landschap zoals al eerder vermeld.

Fitzroy Crossing – Spring Creek Track

Dag 43

We zijn van Fitzroy Crossing naar een 24-uurs parkeerplek gereden zijn die vlak bij de toegangsweg, het Spring Creek Track, naar het Purnululu National Park ofwel de Bungle Bungles lag.

Hier mag je overnachten, er is een bush toilet en meer niet, maar meer hadden we ook niet nodig, we konden en sowieso een nacht zonder stroom. De accu redde dat prima, het enige wat het moest blijven doen is de koelkist en een lampje. Het was overigens een relatief frisse dag, ook wel eens lekker!

Ingang Spring Creek Track – Purnululu NP

Dag 44

We zijn om zes uur opgestaan en naar het Spring Creek Track gereden, dat is de toegangsweg over het land van het enorme veestation Mabel Downs. Deze weg leidt naar het visitors centre van het Purnululu NP, het is 53 km en dat zijn zware km’s voor de auto! Het is vreselijk slecht, wasbord, kuilen, hobbels, rivierbeddingen met en zonder water. We hebben er twee en een half uur over gedaan. Maar het landschap maakte alles goed, het is een van de mooiste routes die ik ooit, nu drie keer, gereden heb. Door de wildernis die voornamelijk uit bergen, beekjes, boompjes en spinifexgras bestaat. Ook prachtige vogels en kangoeroes gezien.

Bij het visitors centre hebben we ons aangemeld en kregen we het advies om eerst naar Echidna Chasm te gaan, dat is een kloof en het mooiste zou het tussen 11.30 en 12.30 uur zijn. Dus zijn we daar naartoe gehobbeld, iets van 20 km en de wegen in het park zijn net zo slecht als de toegangsweg maar ook o zo mooi!

We zijn vanaf de parkeerplaats bij de Chasm naar de kloof toegelopen, dat was echt prachtig met Livingstonia palmen en vele andere prachtige planten en omgeven door knaloranje hoge steile rotsen. Daarna de kloof ingelopen en dat is echt ongelofelijk indrukwekkend, de kloof is niet meer dan een paar meter breed en plaatselijk kun je er net tussendoor, de wanden zijn heel hoog en net hoe de zon er invalt prachtig oranje. We zijn tot het einde gelopen, het laatste deel was wat klauteren maar het was het weer waard. En het advies was goed, ik ben er ooit ’s morgens om een uur of negen geweest en in de namiddag maar nu was het het mooiste.

Hierna zijn we dezelfde weg terug gereden, kon niet anders want het was het einde van het pad! En vanaf het visitor centre zijn we de andere kant opgereden naar de airstrip, hier konden we gelijk een rondvlucht met een helikopter maken, bereduur maar echt elke dollar waard! Hans vond het ook schitterend en weet nu ook wat ik er zo mooi aan vond!

Vervolgens zijn we naar de Walardi campground gereden waar we een machtig plekje vonden, de enige voorzieningen zijn hier een bushtoilet en kraan met borewater, dat water komt uit de grond en om te drinken moet het eerst gekookt worden. Daar prachtige foto’s van de vogels kunnen maken, van een kookaburra konden we pasfoto’s maken, het beest bleef zo heerlijk op z’n tak zitten, hetzelfde gold ’s avonds voor een jong uiltje. We hadden echt een superdag gehad. Weer warm maar de nachten waren hier koud, erg koud!