Perth – Broome

Perth – Kalbarri

Dag 1

Om 7.20 werd ik in het hotel in Perth opgehaald door Murray onze gids. In totaal bestond de groep maar uit zeven personen en dat was ideaal want zo hadden we alle ruimte in de bus.

De groep bestond uit zes dames en een heer. Dat was Urs uit Zwitserland, de anderen waren Agnes uit Gouda, Viv, Jayne en Aisling uit Ierland en Annie uit Australië. De dames trokken direct met elkaar op, hartstikke leuk. Ook Murray was heel aardig en een goede kok, ook heel erg belangrijk!

Al vrij snel nadat we Perth uit waren zijn we bij Yanchep gestopt op een plek waar heel veel kangoeroes zaten en de meest mooie planten groeiden, voor mij al wel bekend maar het blijft super om te zien! De hele dag zijn we door een zandgebied gereden met duinen, bosjes, eerst nog flinke bomen later werden ze al kleiner, weiden en af en toe een dorp of stadje.

We zijn rond 12 uur bij de Pinnacles in Nambung NP gestopt, dit zijn versteende wortels van planten, allemaal rechtopstaand, heel apart en ontzettend leuk om weer te zien. We hebben hier een korte wandeling gemaakt en het was ontzettend leuk om overal uitleg bij te krijgen.

Daarna zijn we naar het strand bij Thirsty Point gereden, het stormde, waar we geluncht hebben, dat maak je gewoon gezellig met z’n allen klaar, dat vind ik het leuke aan dit soort trips. Af en toe regende het ook maar dat mocht de pret niet drukken!

Af en toe hadden we onderweg ook een korte stop bij een roadhouse, een goede gelegenheid om een bak koffie te kopen en wel van echte bonen, beter dan die instant troep die ze daar zo lekker vinden!

Voorbij Dongara reden we een tijdje door een echt schapengebied, het barstte er echt van! Daar was het nog steeds licht heuvelachtig met duinen, later werd het terrein geaccidenteerder, ruiger ook, dat was vooral ten noorden van Geraldton.

Het was al donker toen we in Kalbarri aankwamen, hier eerst even de gelegenheid gehad om iets te drinken te kopen bij de bottleshop, voor een drankje bij het eten moesten we zelf zorgen, met z’n vieren hebben we een doos ( 2 liter) rode wijn gekocht en die smaakte heerlijk ‘s avonds.

In Kalbarri sliepen we twee nachten in een backpackers hostel, een soort jeugdherberg, wij deelden hier met z’n zessen de kamer.De bedden waren prima en alles zag er netjes uit. Iedereen kookte hier z’n eigen potje, leuk om te zien. Murrey had voor ons vlees op de bbq wat heerlijk smaakte tesamen met gebakken aardappelen, salade en brood. Het was heel gezellig om met z’n allen buiten te eten, allemaal tafels met banken onder een dak en dat was goed ook want af en toe kwam de regen met bakken uit de lucht. Maar het was ook ontzettend gezellig, een goed begin van de tour dus!

Kalbarri

Dag 2

We waren tegen zeven uur op en al snel beneden voor het ontbijt. Daarna zijn we vertrokken maar de trip naar de Murchison Gorge ging niet door omdat de wegen in het nationale park gesloten waren omdat ze veel te nat waren, het zijn onverharde wegen dus dat wordt een zootje. Op zich vond ik het niet zo erg omdat 150 meter afdalen over de rotsen mij niet echt ligt aangezien het nogal stijl is. Daarvoor in de plaats zijn we naar een paar prachtige plekken aan de kust geweest, de eerste was een prachtig uitzichtspunt en bij de tweede hebben we een wandeling van een paar kilometer gemaakt, ook klimmen en klauteren over de rode rotsen, gek genoeg ga ik liever omhoog dan naar beneden! Maar het was prachtig om over de rotsen te lopen met het uitzicht op de ruwe Indische oceaan, de golven waren gigantisch met de stormachtige wind.

Later hebben we nog een wandeling op het strand gemaakt en een stukje door de duinen gewandeld, dat op eigen gelegenheid, daar hadden we gewoon drie kwartier voor en je kon doen wat je wilde, ik ben samen met Agnes gegaan. Daarna zijn we nog naar een uitzichtpunt gereden waar we een mooi uitzicht over de omgeving en op Kalbarri hadden.

De lunch hebben we bij het hostel gebruikt en daarna zijn Agnes en ik Kalbarri gaan verkennen en daar waren we verdomd snel mee klaar, er was niet veel te zien! We hebben heerlijk een bak koffie gedronken op een terrasje en zijn daarna weer terug gegaan naar het hostel waar we een paar uur hadden om het dagboek bij te werken.

Aan het einde van de middag zijn we weer naar de kust gereden om de zon onder te zien gaan, het was koud en erg winderig maar we hadden een prachtig uitzicht bovenop de rotsen maar helaas net toen de zon onder ging kwam er, jawel, een joekel van een wolk! Weg romantische zonsondergang!
Later kwamen we erachter dat Murray wel heel erg gek was op zonsopgangen en zonsondergangen die in dit deel van de wereld ook machtig mooi zijn, eerlijk is eerlijk!

‘s Avonds hebben we weer heel lekker en gezellig gegeten, pasta en heerlijke chocoladetaart toe, Murray was echt een goede kok! Hij deed heel veel, voor ons bleef er eigenlijk weinig anders over dan afwassen, opruimen en evt. groente klaarmaken.
Al met al was het een hele fijne dag ondanks dat we bepaalde dingen niet konden doen.

Kalbarri – Denham

Dag 3

Om zes uur waten we alweer uit bed en na alles ingepakt te hebben zijn we gaan ontbijten en vervolgens om een uur of zeven vertrokken. We reden eerst door Kalbarri National Park waar we op een uitzichtspunt gestopt zijn, daar hadden we een machtig uitzicht op de Murchison River Gorge. Die natuur is zo machtig! Rode rotsen, allerlei soorten planten en knalblauwe luchten met af en toe een hele grijze wolk die dan ook nogal wat liet vallen maar die buien waren altijd maar kort.

Daarna zijn we verder gereden en kwamen al snel in een heel ander landschap terecht, in mulga of red dirt country, mulgas zijn lage struiken. De grond was echt heel erg rood en dat is zo mooi!
Na een stop bij het Billabong Roadhouse zijn we al vrij snel richting westkust afgeslagen en zijn we eerst bij Hamelin Pool gestopt bij de stromatolites, je denkt dat het gewoon stenen in zee zijn maar het zijn allemaal levende organismen, miljoenen jaren oud. Als je goed kijkt is het echt prachtig en ook hartstikke interessant. Vergeleken hierbij zijn wij mensen nog erge jonkies!

Vervolgens zijn we een stukje verder gereden naar Shell Beach, een strand van witte schelpen, miljoenen dus, erg mooi en heel erg rustig, dat is bij ons onmogelijk op een strand, zeker met dit weer dat voor Nederlandse begrippen al lekker zomers was! Hier hebben we heerlijk gezeten en geluncht.

Helaas goot het van de lucht toen we bij een uitzichtpunt waren waar je normaal gesproken alle leven in de zee kunt zien zoals dolfijnen, zeekoeien, schildpadden, haaien enz. De weg naar dat punt was een dirtroad en een campertje was dus teveel naar de kant geraakt en stond muurvast in het zand en het is hier een goede gewoonte dat iedere auto dan stopt, nou zijn dat er niet veel maar gelukkig kwam er ook net een fourwheeldrive aangereden die heeft hem er uitgetrokken en wij mochten met z’n allen duwen, weer eens wat anders!

Vrij snel hierna kwamen we om halfvier in Denham aan, ik herkende alles nog wel, ook de camping waar we zeven jaar geleden gestaan hebben. Denham is nog kleiner dan Kalbarri dus er was niet echt veel te beleven maar het was er wel erg mooi. We zaten in een hostel met zwembad en het leek meer op een motel waarin je een unit deelt, we hadden een huiskamer, keuken enz.

We hebben echt een gigantische avond gehad, vreselijk gelachen, eerst tijdens het eten al en later moesten we natuurlijk naar de meest westelijke pub van Aussi! De was een gezellig aandoende gelegenheid met neonverlichting en met de tv aan natuurlijk! We zijn met z’n zessen heen gegaan, Jayne, Viv, Agnes, Annie, Murray en ik. Op de terugweg moest Jayne nog naar de nachtclub, nou ja pub zonder neonverlichting en de muziek op een groot videoscherm, wel lachen, rond middernacht waren we terug. Althans de dames, Murray had ons al eerder verlaten!

Denham – Coral Bay

Dag 4

We zijn om halfzes opgestaan omdat we een lange rit voor de boeg hadden en eerst naar Monkey Mia zouden gaan om de dolfijnen te zien. Rond een uur of zeven waren we al in Monkey Mia en gelukkig kwam de zon snel op want het was koud in korte broek en sandalen, die hadden we al aan om het water in te kunnen lopen. Al vrij snel kwamen de dolfijnen en niet eentje zoals zeven jaar terug maar in totaal een stuk of zeven waarvan een moeder met jong, zo leuk! Dat was echt machtig om te zien, ze komen echt naar de kust om aangehaald te worden, het is een speciaal project, ze moeten wel op een natuurlijke wijze blijven leven en worden dus nauwelijks gevoed. Maar je kunt aan alles merken dat het ontzettend slimme en sociale dieren zijn.

Om negen uur zijn we vertrokken voor een lange rit naar Coral Bay, dus toen tijd om af en toe te slapen! Het landschap was hier nogal eentonig, vrij vlak, rood zand met bosjes en een deel was meer geaccidenteerd en daar zijn we na een korte stop bij het Overlander Motel dan ook gestopt op een uitzichtspunt met de naam Wooramel, vraag me niet wat het betekent!

Na een paar uur zijn we in Carnarvon voor de lunch en een bezoekje aan een bananenplantage gestopt. Carnarvan ligt in een irrigatiegebied en dat was te zien ook er wordt vanalles gekweekt zoals bananen, mangos, tomaten en nog veel meer. Op de bananenplantage hebben we bevroren banaan met chocolade gegeten, lekker!

Vervolgens nog een paar honderd kilometer naar Coral Bay gereden waar we rond een uur of vijf aankwamen, we hadden lekker ieder een tent voor onszelf, heerlijk ruim dus! De tentjes waren zo opgezet, die dingen staan binnen vijf minuten.

Later lekker gegeten, burger the lot! Dat is een hamburger met van alles naar wens erbij, heerlijk! Rond een uur of tien zijn we naar bed gegaan, koud en moe!

Coral Bay

Dag 5

Ondanks de vrije dag in Coral Bay lekker vroeg op, om halfacht al! Heerlijk op m’n slaapmatje geslapen en m’n slaapzak was heerlijk warm, moest ook wel want de nachten waren hartstikke koud. Na het ontbijt lekker gerommeld, wat spullen uitgezocht, gelezen, lekker kalm aan! Eerst ben ik naar het winkelcentrumpje gegaan en heb een paar inkopen gedaan.

Rond 12 uur hebben we geluncht, lekker gezeten, gekletst en van het zonnetje genoten. ‘s Middags heerlijk gezwommen en gesnorkeld, dat laatste was echt geweldig, het was alsof je in een aquarium aan het zwemmen was. Zo mooi dat rif en al die prachtige gekleurde vissen. Het Ningaloo rif ligt hier 20 meter uit de kust dus dat was heel makkelijk te bereiken.

In de avond gezellig geteut, het was een heerlijke rustige, ontspannen dag. Coral Bay zelf stelt ook niet al teveel voor, de mensen komen hier voor het prachtige Ningaloo Reef.

Coral Bay – Giralia Station

Dag 6

Om zes uur opgestaan, opgeruimd, ontbeten en om 7.40 uur weer vertrokken. Eerst reden we door een licht golvend landschap met wat lage begroeiing, rotsen, veel termietenheuvels en zand. Later werd het rotsachtiger, zanderiger en meer woestijnachtig. We hebben een prachtige korte rit in het Cape Range NP gemaakt, dit is canyonland! Allemaal rotsen met diepe kloven en zo vroeg in de morgen zijn de kleuren fantastisch! Murray heeft ons aan het einde van de dirttrack afgezet en we zijn naar de bus terug gewandeld, de uitzichten waren echt fantastisch!

Daarna zijn we naar Exmouth gereden waar we een uur hadden om de laatste spullen die we nodig hadden in te slaan voordat we de outback in zouden gaan. Vervolgens zijn we naar het Vlaming Head Ligthouse en uitzichtspunt gereden. Helaas geen walvissen gezien die daar vaak te zien zijn, Murray zag er een tijdens het rijden, wij helaas niet.
Cape Range NP bestaat uit allemall rotsen met kloven aflopend nnar de zee waarin het Ningaloo Reef ligt dat bij Exmouth begint en bij Coral Bay eindigt.

We zijn bij het strand gestopt en hadden een uur om te zwemmen. Het was zalig om even te zwemmen en te zonnen, er stond een heerlijk windje zodat het niet te heet was. Toen we bij de bus terug kwamen stond de lunch al klaar, heerlijk!

Vervolgens verder door Cape Range NP en een woestijnachtig gebied met zand, lage heuvels en gums naar Giralia Station gereden waar we ons eerste bushcamp hebben opgeslagen. Er waren overigens wel toiletten en douches in de schapenscheerdersbehuizing die we konden gebruiken.

‘s Avonds hebben we gezellig bij het kampvuur gezeten, Viv heeft nog wat liedjes gezongen en op haar gitaar gespeeld en we hebben weer verukkelijk gegeten! Damper als toetje, ZALIG! Dat is een soort broeder ofwel jan in de zak alleen nog lekkerder en met een knapperiger buitenkant. Het is ook een deegproduct dat in een kampoven gaat en die wordt in het gloeiende hout van het kampvuur begraven en zo wordt het gebakken, een pure traktatie!

Giralia Station – Karijini National Park

Dag 7

Alweer om halfzes opgestaan, ingepakt, opgeruimd, ontbeten en om zeven uur vertrokken. Door een woestijnachtig landschap dat bestaat uit rood zand, rotsen, lage begroeiing en dat al heuvelachtiger werd zijn we naar Nanutarra Roadhouse gereden waar we de eeste stop hadden. Het werd duidelijk bergachtiger en ruiger. Bij het roadhouse zag ik onmiddellijk de plek waar ik zeven jaar terug ook foto’s heb gemaakt, nu weer dus!

We reden door de Pilbara, een heel oud door erosie afgesleten berggebied dat bestaat uit rotsen, hogere rotsformaties, rood zand en lage begroeiing. Deze rit naar Tom Price was echt zo verschrikkelijk mooi, die intense kleuren blijven me verbazen.

In Tom Price hadden we na de lunch een uur om te wandelen, te winkelen of wat dan ook.Tom Price is een mijnwerkersplaatsje, er zijn enorme ertsmijnen in deze regio. Vanuit Tom Price zijn we via dirttracks de bush ingegaan en hebben we vlakbij de Hammersley Gorge een bushcamp opgeslagen.

Deze keer moesten wij koken endat werd een zalige groenteomelet. Toetje: banaan opensnijden, chocolade er in, uitgesneden stuk weer terugzetten, banaan in gloeiend houtvuur leggen en er na een tijdje uithalen en vervolgens leegeten, lekker! Later verschrikkelijk gezellig rond het kampvuur gezeten, maffe spelletjes gedaan en gewoon heel erg gezellig geteut.

Karijini National Park

Dag 8

We konden wat langer slapen wat mij niet echt lukte want het was ijskoud, ik had de buitentent ook niet op en dat maakte het ook niet warmer! Tegen zes uur ben ik naar de dunny (bushtoilet) gelopen en ben zo weer warm geworden aangezien dat een hele wandeling was! Daarna nog een tijdje gelegen en om kwart over zeven opgestaan.

Om een uur of halfnegen zijn we naar de Hammersley Gorge afgedaald en dat was prachtig, ik heb daar een hele tijd gezeten en van de omgeving genoten, hoge rotswanden, een poel en prachtig gevormde bomen!

Na een anderhalf uur relaxen zijn we weer vertrokken en naar de Hancock Gorge en Weano Gorge gereden, beide wandelingen daar heb ik deels gemaakt, het werd mij te stijl en te glibberig. Ik had mezelf beloofd dat ik de dingen die ik niet wilde doen ook niet zou doen wat Murray ook al aan iedereen gezegd had, als je je niet prettig voelt bij klimmen enz. zeg het dan en stop en wacht totdat de groep terugkomt. Ik ben twee jaar terug een paar keer gigantisch gevallen en dat wil ik niet weer. Ik ben wel lekker nat geworden toen we door een poel konden waden, het was klauteren of waden en het laatste stond me dus beter aan. Maar ach je droogt hier gauw en ik had m’n badpak bij me en dus heb ik terug gezwommen, was wel mooi het eerste aan de overkant, geen wonder het water was ijskoud! Murray had m’n rugzak meegenomen zodat die ook veilig aan de overkant kwam. Die gorges zijn machtig, heel indrukwekkend en het is puur genieten, vaak een hele toer om beneden te komen maar dat is het waard!

Daarna zijn we nog bij de Oxer Lookout gestopt waar de Hancock, Weano, Joffre en Red Gorges bij elkaar komen, prachtig was het daar.

Tegen het einde van de middag zijn we naar ons kamp in het Karijini NP gereden, hier zouden we twee nachten blijven. Het werd ‘s avonds heel erg koud en een kampvuur mocht niet dus een tijdje in de bus gezeten, Murray had deze een halfuurtje laten lopen met verwarming aan, lekker! Daarna zijn we maar naar bed gegaan met een extra slaapzak en een fleece trui aan!

Karijini National Park

Dag 9

Ik was weer heel vroeg wakker want ondanks alle slaapzakken, fleece en t-shirt had ik het nog koud! Het had namelijk ‘s nachts gevroren! Zodra het zonnetje er door komt is het zo warm, toen we om halfnegen vertrokken was het al warm genoeg om in alleen een t-shirt te wandelen, een trui is dan alleen maar overbodige ballast!

We zijn naar de Fortescue Falls gelopen dat was prima te doen en ook de wandeling naar de poel waar we in de middag heerlijk zouden gaan zwemmen was heel gemakkelijk. Daarna ben ik alleen de wandeling boven de gorge gaan doen en heb me uitstekend vermaakt, veel foto’s genomen en van de prachtige omgeving genoten. Ik ben naar Circular Pool gelopen en heb me daar weer bij een deel van de anderen aangesloten. De Dales Gorge was dit en de uitzichten er op waren prachtig.

Na de lunch zijn we een uurtje met de bus weggeweest en heeft Murray ons bij het visitors center van het nationale park afgezet waar we even rondgekeken hebben en wat dingetjes gekocht hebben. Daarna heeft hij ons op het parkeerterrein bij de Fortescue Falls afgezet en zijn we naar de Fern Pool gelopen om te zwemmen en dat was super! Onder een waterval gedoucht en de uitzichten op de omgeving waren zo mooi, al die tropische planten en de rode rotsen echt geweldig!

Later naar het kamp terug gewandeld en lekker geteut, dagboek geschreven enz. We hebben weer zalig gegeten, barbecue met groenten, gebakken aardappelen en toe hadden we een verrukkelijke cheesecake! Het laatste kregen we in de bus geserveerd omdat het zo koud was, Murray had wel wat met z’n harem op.

Karijini National Park – Coongan River

Dag 10

We zijn om kwart voor zes opgestaan en een uur later waren we weer onderweg, we werden al beter in het opruimen, organiseren enz.

Het eerste deel van de rit tot Auski Roadhouse was prachtig met veel hoge rotsen, vrij spectaculair om te zien. Daarna kwamen we tijdelijk in een vrij vlak woestijnlandschap terecht, rotsachtig, zanderig en met lage begroeiing maar later werd het weer heuvelachtiger, in dit gebied zijn veel mijnen.

We zijn een tijd gestopt bij de Comet Gold Mine, deze is niet meer in gebruik maar er worden nog wel rondleidingen gegeven, niemand van ons wilde de mijn in maar de uitleg die we kregen was wel interessant.
Op de Flying Fox Lookout vlakbij de mijn hebben we geluncht, gezellig als altijd!

Vervolgens zijn we naar Marble Bar 1 gereden, een poel met daar omheen prachtige rotsen, het patroon in de rotsen is fantastisch, vooral goed te zien als je de rotsen nat gooit. Hier heeft het plaatsje Marble Bar z’n naam aan te danken. In Marble Bar, het dorp is Marble Bar 3, zijn we naar Marble Bar 2 gegaan, de enige kroeg die dit plaatsje op de heetste plek van Aussi rijk is! Er wonen ongeveer 300 mensen. In de kroeg hebben we een heerlijk koud biertje gedronken.

Naar het noorden toe was de weg gelukkig goed, de hele dag hadden we al zitten hobbelen op een dirttrack, geen probleem hoor je waardeert het alleen des te meer als de weg goed is!
Een groot deel van de dag zijn we door een ruig terrein getrokken, hoge heuvels en rotspartijen, deels kaal en deels begroeid met spinifex, lage bosjes en de alom aanwezige gums, echt machtig!

We zijn op een machtige plek aan de Coongan River gestopt waar nog een poel van over was en daar zitten heel veel prachtige vogels en de omgeving was gewoon super! Rode rotsen, een poel, gums, hier kan ik echt nooit genoeg van krijgen!

We hebben ‘s avonds nog rond het kampvuur gezeten maar zijn vroeg naar bed gegaan, iedereen was af! We waren aan een paar vrije dagen toe!

Coongan River – Broome

Dag 11

Al om kwart over vijf opgestaan want Murray wilde om halfzeven rijden en dat lukte gemakkelijk! De eerste twee en een half uur was de rit machtig door de outback, echt pure wildernis! We zagen veel vogels, vooral galahs (roze met grijs en witte kaketoes) en kangoeroes. We zijn twee keer kort gestopt voor een foto van de zonsopgang en toen we De Grey River passeerden. Het landschap was bergachtig, oud afgesleten gebergte, en er was alleen lage begroeiing, heel mooi, heel ruig. Alleen waar de rivieren lopen, meestal zijn ze grotendeels droog gevallen, zagen we gums. Dit zijn eucalyptusbomen die vind je hier in vele soorten en maten.

Naar de kust toe werd het eentoniger, vlak woestijnland dit was de Great Sandy Desert waar we doorheen trokken, honderden kilometers!

Om kwart over negen zijn we bij Eighty Mile Beach gestopt waar we echte koffie gedronken hebben, daar kun je erg naar verlangen geloof me! En we hebben op het strand gekeken dat onvoorstelbaar leeg was!

Daarna de lange eentonige rit naar Broome, onderbroken door een stop voor de lunch, tijdens de rit zat iedereen zo’n beetje te pitten!

We waren om een uur of halfvier in Broome, de Ierse meiden gingen naar een hostel en de rest naar de camping waar Hans en ik zeven jaar geleden ook waren, toen nog in aanbouw nu helemaal klaar en erg mooi! Uiteraard Hans gebeld nu dat weer kon en gedoucht, HEERLIJK na vijf dagen, goh wat waren we vies!

‘s Avonds zijn we met z’n allen uit eten geweest, dat was echt beregezellig, om een uur of halfelf waren we terug want alles sluit hier om tien uur op zondag, onvoorstelbaar! Maar we hebben lekker geteut, adressen uitgewisseld enz. Dat was dus het einde van het eerste deel van de Westcoast Explorer. Het was echt een geweldige tijd met een zeer aangenaam gezelschap in een fabelachtig mooie omgeving!

Broome

Dag 12 en 13

Tot acht uur uitgeslapen! Toen ontbeten en om kwart over negen afscheid genomen van Annie die terug naar Perth ging vliegen.

Verder de hele dag lekker rustig doorgebracht, ‘s middags naar Cable Beach geweest, een prachtig strand bij Broome waar de camping achter lag. Gezellig met Murray gegeten en gekletst, we waren maar met z’n drietjes, lekker rustig en gezellig!

Na het ontbijt zijn Agnes en ik naar Broome gegaan waar we wat gewinkeld hebben, niet teveel want je moet het meeslepen ook! Maar er zijn leuke winkeltjes en terrasjes, zo werd het een hele gezellige morgen. Broome is een klein maar bijzonder gezellig plaatsje waar veel te doen is. Nu heb ik lekker twee dagen niks gedaan, heerlijk na een zeer indrukwekkende en vermoeiende tour van Perth naar Broome.

‘s Middags lekker gezwommen en opgeruimd en ons voorbereid op het tweede deel van de tour. Larry, de nieuwe gids kwam langs om kennis te maken en om ons door te geven hoe laat we de volgende dag zouden vertrekken.

Murray heeft nog een keer heerlijk voor ons gekookt, tacos! Verder hebben we gezellig aangezeten met een paar anderen van de andere groep die weer met Murray verder gaan, zij waren met Larry van Darwin naar Broome gekomen.