6 augustus: Heel gezellig gisteravond op de camping, toen wij terug kwamen stonden er nieuwe mensen achter ons. Die vent groette al niet, dat is dus niet Aussi, meestal zijn ze heel spraakzaam en vriendelijk. Kennelijk had het span ruzie, de godganse avond is hij aan het schelden geweest, eerst buiten, daarna in de caravan met de deur open (gezellie hele camping genoot mee!) en later met de deur dicht hoorden wij hem nog …….. fucking dit, fucking dat, heel knusjes allemaal 😉
Vanmorgen tegen achten boze buurman dus maar weer verlaten. Jeetje de halve camping heeft meekunnen genieten!
We zijn eerst in Broome nog een paar bekende plekken op gaan zoeken, eerst even naar Gantheaume Point, hier is de rotskust prachtig, fel oranje van kleur tegen een azuurblauwe zee! Het verbaasde ons hoe druk het om acht uur ’s morgens al was.
Daarna zijn we naar Cable Beach gereden en zijn om ruim half negen ’s morgens in zee gaan zwemmen, moest toch echt even daar, vier jaar terug was het ook zo lekker in de golven! En dat was het nu weer, het water was lekker als je eenmaal door was, boven water was het op dat moment tamelijk fris, er stond een flink windje. Maar even poedelen was heerlijk! Later zijn we naar de camper terug gegaan, hebben koffie gedronken en om een uur of half elf hadden we Broome verlaten. We hadden nog wel wat langer willen blijven maar er is geen kampeerplek te krijgen en bovendien hebben we ook nog redelijk veel andere plannen, maar eens kijken of we daar allemaal nog tijd voor hebben!
We zijn een paar honderd kilometer afgezakt langs de Great Northern Highway richting Port Hedland. Er is hier echt niks, het landschap wisselt wel af en toe van begroeid met boompjes en struiken, tot een stukje duinlandschap tot werkelijk enorme vlakten, helemaal plat en begroeid met was gras dat redelijk groen is en heel, heel af en toe versierd met een boompje! Er zijn ook stukken met allemaal laag gewas waar verrassend mooie planten tussen staan, die zie je alleen als je stopt. Ook zagen we nog mooie grote vogels, Australian bustards volgens het boekje, vrij groot ter grootte van een flinke gans en naar het schijnt ook bedreigd. In dat geval hebben we mazzel gehad want we kwamen twee groepen tegen.
Australian bustard ofwel Australische trap
We zijn langs een track vlakbij de highway gestopt, ook uit ons boekje vandaan. Een mooie plek in de wildernis, in zoverre het is hier met laag struikgewas begroeid en hier tussen vonden we dus die prachtige plantjes, heel teer en fijn vaak. Het is hier werkelijk pikdonker en stil, tenzij er roadtrains over de highway langskomen, die kunnen we nog zien en zeker horen.
Heel klein, maar zeer fraai
7 augustus: Vanmorgen als gewoonlijk weer rond een uur of acht vertrokken na een frisse nacht, erg lekker! De nachten zijn overigens de laatste dagen aldoor lekker fris, slaapt erg lekker onder het dekbedje!
We zijn eerst 150 km verder afgezakt wat achteraf 20 km teveel bleek te zijn, de track die we wilden gaan rijden werd dus niet aangegeven! Maar we hebben ‘m gevonden. Dat eerste stuk was tamelijk eentonig, vlak en begroeid met laag struikgewas. Later kwamen er weer heuvels en de op dat punt brede De Grey River waar we koffie gedronken hebben op een mooie plek aan de rivier.
Vervolgens dus 20 km terug gereden en afgeslagen naar de 70 km lange track richting Marble Bar. De track was goed te rijden, het laatste stuk was wat minder maar heilig vergeleken bij wat we een paar dagen terug hadden. Het landschap was grotendeels tamelijk vlak en begroeid met bomen, af en toe hadden we het idee dat we door een boomgaard reden! Ook zijn we enkele droogstaande rivieren gepasseerd, al met al een mooie route met veel autowrakken langs de weg en tot onze stomme verbazing een midden op de weg en die stond er al een mooie tijd zo te zien.
Dit wrak stond dus midden op het track, lekker in donker …….
Ook nog iets bijzonder triests meegemaakt, op een gegeven moment zet Hans de auto stil langs het track en draait vervolgens om omdat hij dacht dat hij een weggegooid blikje zag bewegen en dat klopte dus. Een flinke salamander had zijn koppie er ingestoken en kon niet terug, achteraf bleek mede vanwege dat verrekte lipje dat naar binnen geduwd wordt bij het openen van het blikje en door zijn schubben kon hij wel naar binnen maar niet terug. We kregen ‘m wel gemakkelijk te pakken en met een tang hebben we geprobeerd het blik weg te halen maar dat lukte niet omdat het beestje begrijpelijkerwijs erg tegenspartelde en vrijwel niet te houden was omdat het een vrij groot beestje was. We hebben wat blik open weten te knippen maar konden ‘m niet bevrijden omdat dat rottige lipje vast zat in zijn nekje en hij spartelde gewoon teveel. Achteraf hadden we het beestje uit zijn lijden moeten verlossen door er maar overheen te rijden of zo maar dat durfden we ook niet aan. Dus de natuur zijn gang maar laten gaan. Maar dat blikje hoort natuurlijk niet in de natuur, op sommige plekken gooien ze hier werkelijk alles uit de auto dat wisten we maar het is zeker in het noorden een stuk minder als het geweest is maar hier langs dit, niet toeristische, track was het plaatselijk een zooitje! Langs De Grey River is het prachtig kamperen, schitterend tussen de eucalyptus bomen maar een bende dat er lag, niet normaal! Wij kamperen ook in de natuur maar alles gaat mee terug en onze behoeften plus toiletpapier begraven we. Hoe dan ook hieruit blijkt dus wat die rot blikken aan kunnen richten en helaas in Nederland gebeurt dit ook. Hans heeft wat foto’s gemaakt, ook tijdens de reddingspoging waarbij we eerst dachten dat hij er wel uit zou kunnen door het blikje wat op te tillen, niet dus. Toen ik die foto’s zag kon ik echt wel janken, zo verschrikkelijk zielig en zo verschrikkelijk onnodig!
Coongaan River
Na het track zijn we afgeslagen richting Marble Bar waar nu een prachtige geasfalteerde weg ligt, die lag er in 2003 nog niet. Ik wist dat we toen op een prachtige plek aan de Coongan River gekampeerd hadden met het toertje waar ik toen mee was. Ik wist ook aan welke kant van de rivier, die overigens droog staat, en uiteindelijk vonden we inderdaad het pad en moesten wel verder rijden dan ik dacht maar uiteindelijk hebben we de exacte plek gevonden! Ik herkende het direct aan de berg aan de andere kant van de rivier, de foto daarvan heeft lange tijd het bureaublad van mijn PC gesierd!
We waren hier al om half twee en zijn gebleven, heerlijk onder de bomen gezeten en gelezen in het boek dat ik op de camping in Broome gescoord heb! Ik heb mijn eigen boeken daar achter gelaten en vond daar een hele dikke pil van Tom Clancy, Uitstel van executie de NL versie en een schitterend boek. Zo doet men dat hier meestal, zo ruil je boeken, veelal in de ruimte waar de wasmachines staan, deze keer hadden ze een boekenrekje bij de receptie. Zo hebben we plezier van elkaars boeken, nu had ik mazzel met een Nederlandstalig boek maar met Engelstalige boeken heb ik gelukkig ook weinig moeite. Heb dus nu weer drie boeken, daar red ik het wel mee tot het einde.