8 augustus: Wederom een mooie zonnige dag die behoorlijk fris begon maar het warmt hier altijd snel op! We hebben vandaag een fantastische route gereden. Eerst over een mooi geasfalteerde weg naar Marble Bar door een prachtig berggebied, hier waren de bergen grotendeels met spinifex begroeid.
Marble Bar Pool
De feitelijke Marble Bar, de kleuren van de rotsen zijn prachtig
Een jabiru, een prachtige grote vogel
Vlak voorbij Marble Bar zijn we afgeslagen naar de Marble Bar Pool, hier ligt ook de feitelijke Marble Bar, dit zijn prachtig in allerlei kleuren gestreepte rotsen. Hier waren we gelukkig het grootste deel van de tijd helemaal alleen, later kwamen er een aantal met harde muziek aan e.d. en toen zijn we maar vertrokken maar we hebben er een dik uur volop zitten genieten. Het meertje was omgeven door prachtige rode bergen en dus die gestreepte stenen, het was echt heel erg mooi.
Daarna terug gereden naar de track die we moesten volgen om naar de Northern Highway te komen die van de kust bij Port Hedland naar het binnenland afbuigt, dit was een track van ruim 100 km. Het begin was helemaal geweldig, de kleuren van de bergen deden hier bijna zeer aan je ogen, roodbruin tegen de prachtige blauwe lucht met hier en daar wat bomen. In zijn geheel was de rit echt prachtig, heel afwisselend maar doorgaans wel aardig bergachtig en dat varieerde van begroeide bergen tot bergen waar het leek alsof er een gigantische lading puin neergegooid was. En af en toe waanden we ons op Mars, althans het idee wat we van deze rode planeet hebben komt hier aardig tot uiting, alleen is daar geen begroeiing, hier wel overigens af en toe heel schaars. Ook kwamen we weer door diverse kreken waarvan de meesten droog staan, soms nog een paar plasjes en aan een zo’n plasje hebben we geluncht. We zitten overigens nu in de Pilbara, dit is een enorm gebied dat uit diverse bergruggen bestaat, ook zijn er hier veel mijnen, open mijnbouw en het beroemde nationale park Karijini bevindt zich hier ook, daar gaan we morgen doorheen en een aantal plekjes bezoeken.
Denk de begroeiing weg en je hebt Mars …… denk ik
We zijn op een mooie plek bij een droogstaande rivier aan de Great Northern Highway gestopt, we stonden eerst alleen en hadden gehoopt dat dit zo zou blijven, vooral omdat we de generator echt een paar uur nodig hebben en anderen daar niet mee willen storen. Men kwam nogal dichtbij ons staan dus zijn wij later maar verhuisd zodat we wat verder weg stonden en geen geluidsoverlast veroorzaken. We staan nu wel wat dichter op de weg maar ach het is hier echt de autobahn niet 😉 Alhoewel die regelmatig voorbij komende roadtrains een enorm kabaal maken.
9 augustus: Het is goed te merken dat we naar het zuiden afzakken, het wordt met name ’s avonds en ’s nachts een stuk frisser en ook overdag is het minder heet.
Vanmorgen zijn we langs een prachtige route naar het Karijini National Park afgezakt. Een heel bergachtig gebied, deels ook heel erg rood met maar weinig begroeiing. Het is hier ook vrij hoog en in de omgeving zijn veel erts mijnen te vinden, het is hier allemaal open mijnbouw.
Karijini is een mooi nationaal park maar moet het vooral van de gorges hebben, daar zijn er diversen van maar die zijn niet gemakkelijk te bereiken, op een na maar die ligt te ver uit de route, dan moeten we ongeveer 100 km dezelfde track heen en terug. Zo groot zijn de nationale parken hier en in dit geval was de track er doorheen, die we dus gereden hebben, een drama. Je zou verwachten dat die in een in deze periode altijd zo druk bezocht nationaal park wel wat beter onderhouden zouden worden. De omgeving was overigens wel erg mooi, erg bergachtig maar dat is het in dit gebied overal. Later zijn we door een erg ruig berggebied, vooral rode rotsen met heel weinig begroeiing, naar Tom Price gereden. Dit plaatsje leeft voornamelijk van de mijnbouw. Het is een groene oase in een rood berglandschap. We hebben daar boodschappen gedaan en een haul truck, wij noemen het meestal dump truck, bekeken. Die staat bij de ingangsweg van het plaatsje, het is zo’n kolos die in de mijnen hier gebruikt worden. En dan bedoel ik echt een kolos, ons campertje kwam qua hoogte niet eens tot de bovenkant van de banden …….. wat een ding! Leuk om te zien!
Ons campertje kwam niet eens boven de banden uit, misschien net aan als we het hefdak omhoog hebben!
Lees en verbaas je over de enorme getallen!
Op de weg naar Tom Price hadden we al een pad de bush in gezien en daar zijn we weer heen gereden en vonden daar een prachtig plekje. Dit ligt langs de spoorweg die gebruikt wordt voor het vervoer van het ijzererts dat naar de haven van Port Hedland gaat. Er kwam dus een leuk treintje langs, eerst drie zware locomotieven (op km’s afstand hoorden we ze al komen), vervolgens jawel 235 wagons en daar achter nog eens twee van die bakbeesten van locomotieven, die laatste twee kwamen later terug, die helpen het transport de bergen door. Gaaf om te zien! Dan sta je dus even te wachten als de spoorbomen dicht zijn want snel gaat het uiteraard ook niet.
10 augustus: Vandaag voor ons doen laat vertrokken, rond half negen, morgen maar weer vroeg want we zijn eigenlijk niet erg opgeschoten en als we doen wat we willen doen dan hebben we nog wel wat kilometertjes te gaan.
We zijn vanmorgen via Tom Price richting de kustroute (loopt niet echt langs de kust maar er achter langs) gaan rijden en zo’n beetje 60 km voor Nanutarra gestopt omdat we een heel mooi plekje langs een droogstaande kreek zagen, de Duck Creek, alleen veel duckies zijn er niet te zien!
We reden door het mooie landschap van de Pilbara dat voornamelijk bergachtig is maar met bergen in vele vormen en kleuren, dat maakt het zo afwisselend. Ongeveer 50 km van de route was een track die overigens heel goed te rijden was. Het blijft mooi dat soort routes omdat het je nog meer het idee geeft toch in de wildernis o.i.d. te zitten. Dorpen e.d. vind je hier nog steeds niet en dat blijft ook nog wel even zo, ook aan de kust is niet echt veel bewoning.
Het is nog steeds heerlijk weer, alleen ’s morgens en ’s avonds een stuk frisser, vanavond voor het eerst weer eens een lange broek aan gehad, dat is lang terug! Maar overdag is het nog warm maar niet te warm.
Een kampvuurtje hoort er hier bij, Aussies doen niet liever!
11 augustus: Vandaag was niet zo’n enerverende dag, het eerste stuk naar de highway langs de kust was nog erg mooi, evenals het eerste stuk zuidwaarts. Dat was allemaal nog bergachtig en mooi gevarieerd landschap. Later werd het vlakker, meer een duinlandschap begroeid met laag gewas en dat enkele honderden kilometers.Je kunt niet alles hebben!
Het weer was goed maar we konden nauwelijks buiten omdat er enorm veel wind stond die letterlijk gigantisch veel stof en zand deed opwaaien. Richting Coral Bay dat aan de kust achter de duinen ligt werden we letterlijk bijna gezandstraald! We zijn wel in Coral Bay geweest, een klein plaatsje aan een prachtige baai, het Ningaloo Reef begint al zo’n vijftig meter uit de kust. Maar helaas zwemmen of snorkelen ging niet, ook vanwege die stormachtige wind. De camera hebben we ook maar in de tas gehouden, het opwaaiende zand en stof ging sowieso al overal inzitten en is voor die spullen niet direct bevorderlijk.
Dus zijn we maar weer vertrokken, onze tijd wordt ook al beperkter en in Coral Bay waren de campings ook overvol. Vrij kamperen mag in die omgeving niet dus zat er niets anders op om maar te vertrekken. We zijn weer naar de highway gereden en nog wat verder afgezakt. Een mooi plekje was moeilijk te vinden dus zijn we maar bij een pad gaan staan. Het jammere was dat we nu niet buiten konden zitten vanwege de drie miljoen vliegen om ons heen! Tot op heden is dat erg meegevallen gelukkig (het kan hier vreselijk zijn) maar hier in deze begroeiing wemelt het er van. Ze prikken niet maar zijn enorm irritant. Dit is later overigens weer over omdat we dan weer in totaal andere gebieden met andere begroeiing komen.
12 augustus: Vanmorgen om een uur of half negen naar Carnarvon gaan rijden waar we om kwart over tien waren. Hier is erg veel fruitteelt, vooral heel veel bananen, prachtig gezicht alleen helaas het regende pijpenstelen, waren ze hier erg blij mee, wij wat minder! Maar aan de andere kant, het is de eerste keer in deze vakantie dat het echt volop regende overdag, het kan erger! Mooi weertje voor de was dus en natuurlijk voor het weblog, mailtjes en weer eens wat nieuws lezen op het internet. Niet dat we dat nieuws nou enorm missen maar als je dan toch 5 uur internet hebt ………. We staan hier op een camping waarvan we wisten dat er een wifi hotspot was, een Big4 camping, van de vorige hadden we nog tijd over die nu overigens op is! Vandaag dus even een rustig dagje, morgen gaan we weer verder!
2 Reacties op Coongan River – Carnarvon